Tvífætt ása. Ófiðruð.

Kjallari eilífra möguleika

2005-10-27T23:05:00.000+02:00

Já, það er rétt. Kjallarinn minn er ótrúlegur. Hann er eins og í þarna gamla jóladagatalinu, með leyni-inngöngum, gömlum vitringum sem gefa heillaráð og hlutum sem skjóta neistum.

Og ég er ekki að grínast.

Ég átti frábæra stund með sjálfri mér þegar ég steig þangað þiður fyrir nokkrum dögum. Þegar ég var komin gegnum kóngulóavefina og sementklumpana blasti gamli góði Sonic við mér. Hann Sonic vann ég í tívolíi þegar ég var 6 ára. Þetta var hafnartívolíið og ég var nýbúin að kasta upp. Pabbi ákvað að reyna að gleðja mig með því að vinna handa mér bangsa. Og úrvalið var ekkert smá, þeir héngu þarna eins og dæmdir syndgarar á hringsúlu sem snerist. Hver öðrum sællegri og feitari. Súlan snerist í nokkra hringi þegar ég kom auga á þennan bláa. Þennan bláa og skrýtna. Áður en ég vissi var ég komin með hann í hendurnar og á leiðinni heim í volvonum. Nóttina eftir komst ég að því að þessi bangsi var djöfullinn í líki bómuls og flauelsefnis. Hann starði á mig frá horninu bakvið skápinn, allir útlimir hans máttlausir og hausinn hékk til hliðar. Og hann starði.
Daginn eftir reif ég hvítu plastaugun af honum. Hann sá mig ekki lengur. En mér var samt illa við hann áfram (döh..mega ógó gaur) og henti honum niður í geymslu. Og hérna er hann! voilá. Kominn aftur uppí herbergi. Og viti menn, ég held ég sé komin yfir hræðsluna. Super Sonic.
Eftir að hafa fundið þennan bláa hlunk leitaði ég lengra. Ég fann risastórt saumabox með hólfum, eldgamalt rafmagnstrommusett, 80´s 4 life snjóskó, gamla nintendo 64 leiki, pallíettuhanska, jólasel (já...sel), og dýratöskuna mína (úr muppet show). Og svo beið mín gersemin. Í rykugum kassa lengst lengst útí horni þar sem aðeins eitthvað ógeðslegt er, sat þessi sykursæta Canon AE-1 myndavél, og bara beið eftir að ég kæmi. Ég las alveg helling um hana á netinu og þessar myndavélar voru sko það heitasta af heitu árið 1970. Krímoffdakropp.

Sjáið feegurðina her

niiice

Natsí gurls

2005-10-26T12:04:00.000+02:00

katín. stofnum hljómsveit þar sem við spilum á fiðlur og syngjum um það hvað við fáum mikinn sting í hjartað þegar við sjáum rauða fánann í berlín og köllum sovétríkin beasts og eignumst afa sem er nasisti.
ég er megatil í það.

ég veit ekki í hvaða skipti ég sit á prikinu og þarf að æla yfir því hvað ég nenni ekki að skríða aftur uppí skóla. ég gerði samt ekkert smá fyndið slide show í gær. ég get hresst mig við það. ég skrifaði um örugglega allt annað en Hreiðars þátt heimska.

pæliði í að vera útfararstjóri...
og deyja

geðveikur bömmer.

COCALOCA

2005-10-24T19:53:00.000+02:00

Hæ ég heiti ása og ég fór á airwaves.
Hátíðin var mjög viðburðarík og ég hef ákveðið að taka dæmi.

- Barði bang gang beit katrínu. fast
- ég, raggi og sig redduðum okkur press pössum.
- ég, raggi og sig náðum að týna press pössunum.
- ég fann tvífara minn. hún heitir ása og er dökkhærð.
- ég týndi skónum mínum og braut á mér tær.
- ég fór á dansgólfið ber til fóta.
- ég og kat sungum cocaloca.
- roskinn maður í skotapilsi gaf mér vindil.
- ég og sól urðum bestu vinir dyravarðanna.
- ég og maría klifruðum uppá járnnautið á efri hæð nasa.
- breki og sól dóu. úr hlátri
- ég og katrín áttum gólfið þegar ratatat stigu á svið.
- það tók mig og ragga 25 mínútur að opna kampavínsflösku.
- sól missti sig.
- ég hitti ratatat gaurinn við barinn.
- hann vildi ekki tala við mig.
- ég var í skikkju alla laugardagsnóttina.
- siggi krádsörfaði. með grímuna mína.
- ég, kristín og breki sleiktum frosið gras á austurvelli.
- ég fór í afturábakkollhnís. lofa
- ég, maría og þórdís eyðilögðum vegg á nasa.
- það hélt einhver á mér upp stiga.
- ég fékk glimmer uppí nefið.
- ég missti af fullt af sveitum.
- stelpa frá berlín reyndi að gera hanakamb í hárið mitt.

og í dag er ég megafúl.
Airwaves er búið og hér sit ég. Ein í horni í húsi.
Ekkert lyftir mér upp nema þessu mynd-> Þórdís

Svo týndi ég líka annarri kápunni minni í röð um helgina. Vaknaði í morgun og komst að því að ég átti enga yfirhöfn. Eftir um fimmtán mínútur af örvæntingafullum andvörpum fyrir framan fataskápinn fann ég lausn.

Afhverju ertu í skikkju vilborg?
- Þegiði.

Ég og katrín reyndum að hressa okkur upp frá fráhvarfseinkennum airwaves og fórum í kvennadagsgönguna. Þetta var eins og vandræðalegt jólaboð sinnum milljón. Frábær málstaður auðvitað og tími til kominn að gera eitthvað, en gátu ekki einhverjar aðrar mætt en allar gömlu frænkur manns. Ég sá engan kvenmann undir þrítugu. Fyrir utan katrínu. Þannig að við fórum og keyptum okkur snakk. Bugles með ostabragði til að vera nákvæmari.mmm. ostabragð.

Ég ætla að fara í ræktina. djók

ég er satan

2005-10-20T17:15:00.000+02:00

Í dag varð ég næstum fyrir bíl.Akkurat þá ákvað ég að byrja að blogga á ný.

Komdu með mér OJ afturábak-framávið.

2005-05-05T22:22:00.000+02:00

Ég uppgötvaði um daginn að ég er ógeðsleg.

Mamma
Vilborg Ása, taktu til í herberginu þínu það er eitthvað að MYGLA
Vilborg ása
nei sko, þetta er bara einhver ávöxtur í ruslinu
Mamma
oj.is

Þá. uppgötvaði ég. það. ókei?
svo varð ég smá brún í dag. Ég hata þegar ég verð brún.
en hey DOWN IS THE NEW UP
Ég er hætt að vera einhver blogger.html/cool
Myspace er nýja tendrið 4 life
ég er með risastóra drápseðlu sem er að stunda mök og eignast fullt a litlum drápseðluungum .... í maganum mínum og henni finnst ógeðslega gaman að bíta í mig um leið og hún eðlar sig. OJ OJ OJ
Sálin frelsast aðeins ef andinn sigrar holdið, þ.e. syndina.

LAG - academiceducationassociation-vilborgsucks

Ég brosa á þig

2005-04-30T21:14:00.000+02:00

Ég og feita systir mín horfðum á fréttir áðan:

Rúmlega þrítugur karlmaður hljóp um Írak með tímasprengju fasta við bak sitt. Hann stökk fram af brú í austur bangdad og sprengjan sprakk í fallinu. Fjöldi manns særðust en aðeins árásarmaðurinn lét lífið.

Tvær konur klæddar kuflum í Írak hufu skothríð á tvær ferðamannarútur í bangdad. Þær höfðu komið fyrir sprengjuefni í rútunum. En þær hittu ekki rúturnar og hófst þá mikil skothríð milli kvennanna tveggja og lögreglu. Það endaði með því að önnur konan skaut hina, og loks sig sjálfa í höfuðið. Þetta er í fyrsta skiptið sem kvenmenn hefja hryðjuverk af þessu tagi.

.. Frábært.
Lag-Nýja Coldplay lagið.

I still have last night in my bodeeiah

2005-04-21T21:59:00.000+02:00

Um síðara leiti liðinnar viku var ég með hita. Það var ógeðslega gaman afþví að undirritaður verður aldrei veik..ur. Það var kannski hiti í bland við þynnku. Sem var því mun betra. Hitaþynnka. Sveitt hitaþynnka. Ógeðsleg setning. Ég var samt hvorki sveitt né eitthvað líkamlega veik þar sem var bara hæstánægð með veikindi mín. Svo datt ég líka allhroðalega niður þessa fáu sita er í húsi mínu sitja. Þarna við miðbik hússins, dvelja þar gömul og valdamikil þrep, móttækileg fyrir hvers kyns fallkrafti. Því miður varð mér samt illt í vinstri sköflungi.

En þegar talað er um líkamlega áverka eða hreyfingu, þá er vert að minnast á síðasta miðvikudagskvöld. Sem olli um 50% veikinda minna morguninn eftir. Þá var matarboð og Gus Gus. Sem er góð blanda. Jonzy Panzy tók á móti okkur í svuntu sem bar bókstafina "Dressed to Grill" sem ég veitti þó ekki eftirtekt fyrr en ég skoðaði myndir tveimur dögum síðar. Við borðuðum langt fram á kvöld og héldum til Sól. Þar var meira um manninn og allir útá svölum í fallega, stóra og sandblásna húsinu hennar. Sem er úr gulli NB. Svo gusgus. Og þá varð allt ógeðslega sveitt. Þá sérstaklega Kat. iugh.
Hér eru nokkrar staðnaðar hreyfingar manna viðkomandi kvöld.

Og tvær af mér uppí sveit (:
Já. Ég fór svo uppí sveit á fjölskyldufund. Það var gaman.
Ég er í skólanum. Skrýtið hvað maður getur mætt dag eftir dag, og mætt í tíma stund eftir stund. Og verið í tímanum mínútu eftir mínútu.. án þess að.. gera það ekki. Á ári eru það eitt þúsund-eitthundraðsextíuogfimm, komma sirka sjö-einn-fjórir-tveir klukkutímar. Það eru sextíu og níu þúsund, níuhundruðfjörutíuog tveir, komma áttahundruðfimmtíuog tvær mínútur. Sem eru um fimm milljónir sekúndna.
Pæliðí öllu öðru sem við gætum gert. Við gætum verið landkönnuðir, skipstjórar, riddarar, geimfarar, átt loftbelg!
Ég myndi vilja vera riddari. Ég er farin í eðlisfræði. Au revoir.

Napoleon Dynamite

2005-04-17T14:46:00.000+02:00

Í gær fór ég í bíó. Ég sá bestu mynd í heimi. Hún heitir Napoleon Dynamite. Skrýtið hvað hægt er að hlæja mikið af einhverju sem er ekki svo fyndið.
En þið eruð

ef þið sjáið hana ekki.
Ah ég er svo svöl að ég bara skil mig eiginlega ekki sjálf.
Myndin er bara svo frábær.

Svo er napoleon rosa handsome í ríl lævinu.Svona. Það getur enginn leikið jafn mikinn lúða eins og þennan karakter nema vera ekkert smá hip og kúl í alvörunni. Úlfi finnst það líka sko.
Í gær sofnaði ég í öllum fötunum mínum. Mér var svo heitt þegar ég vaknaði að ég vildi eiginlega bara deyja og öskra og rífast ógeðslega mikið. En í staðinn fór ég bara í sturtu. Svo missti ég af allskonar viðburðum um helgina en er eiginlega bara sama. Mig langaði til að sjá músíktilrauna strákana í Jeikobinarine í gærkvöldi en nennti ekki. Mig langaði til að sjá akureyrarpakkið á fimmtudaginn en ég nennti ekki. Mig langaði til að klára (nb: klára) Trabant tónleikana á föstudaginn en ég gat ekki (nb: gat ekki). Mig langaði á Akureyri en vildi það ekki. Mig langaði líka til japan en ég finn það ekki. Það mætti segja að ég sé óvirk stundum.
En það verð ég ekki þann 27. júní kl 09:00. Nei. Þá fer ég í flugvél.

Ég óska þess að ég fari ekki einhent.
Það er engin hægri hendi án þeirrar vinstri.
Engin Ace án Kat.
Neei.

You have just discovered the pudding of magic!

2005-04-15T18:30:00.000+02:00

"ég gæfi úr mér annað nýrað" er vinsæl og hip setning. En hver myndi vilja taka við nýranu þínu herra? En ég meina, við erum hvort eð er með tvö. Afhverju ekki bara að hafa eitt?
Við erum líka með tvö augu. Afhverju ekki bara að hafa annað þeirra? Í guðanna bænum hugsið vel um nýrun ykkar.
Í dag var reif í cösu. Það var ekki gaman.
En gaman var sko á miðvikudaginn. Þá var grímuball. Og þvílíkur heimur. Allt svo glimmer fallegt og litríkt sem óraunverulegt. Svo daginn eftir var allt grátt. Mér finnst að við ættum alltaf að vera í grímubúningum. Alltaf.
Þá væru engin stríð.
Ég tók fullt af myndum í fyrirpartýinu. En svo gleymdi ég að taka á ballinu. Ég fór ekki af dansgólfinu. Nema þegar við fórum á prikið og gáfum fullt af bjór. Mjög, mjög sniðugt.

Hildur baiibe.

Ég er svo góðoor ljósmyndari.

Elísabet sparrow.

Boondock Schtein

Tin Tin et la hild

Mia Wallace

Bond hjónin

Bekkurinn minn er bestur í heiminum.
Í dag kom ég heim og bakaði köku. svo var ekki til rauði matarliturinn sem katrín lánaði mér afþví að mamma henti honum. Ég varð svo reið útí hana að ég hringdi í vinnuna hennar og reifst og skammaðist. Þannig að niðrí endhúsi eru kökur sem eru.. hvítar á litinn með jarðaberjabragði. Að bíða eftir engu. Allavega ætla ég ekki að borða þær.
Hurðahúnnin á lessal íþöku er eins og hurðahúnninn á herberginu mínu.
Lag 4 life : þetta lag

takin´bout... NUCLEAR WAR

2005-04-11T19:10:00.000+02:00

ég ætlað vera þetta á grímuballinu á morgun.
Lag - Yo la tengo - nuclear war

EEE ÉG ER ÓGEÐSLEG RÚLLIPYLSA

2005-04-08T19:13:00.000+02:00

Ég fór á edith piaf í gærkvöldi með MR onum mínum. Ég er ekki beint fastagestur í leikhús þó ég væri alveg til í það, en rýr vitund mín á því hvernig sæmilegt er að haga sér í leikhúsum kom sigga til að þykjast ekki þekkja mig. Kall í afgreiðslu : "vinstri eða hægri"... ha? En leikurinn var rosalegur, og tónlistin enn betri. En það merkilega við þetta kvöld var það að ég var 1.83 allt kvöldið. Já. Ég fór í 1 cm háu spariskóna mína. Það þykja kannski ekkert háir hælar, en ég fékk alveg víðáttubrjálæði, ég sá yfir flest firnindi.
Áðan synti ég kílómeter í sundlaug kópavogs. Eða kannski er "synti" ekki rétta orðið. Meira svona hékk á bakinu á láru, gleypti rosa mikið vatn óvart, og vældi um að fá að fara uppúr og lifa áfram. Ég hata að vera ofan í holu sem fyllt er með þúsundum lítrum að vatni. Sjór er fínn. En þetta. Oj.
Kosningavaka í kvöld. Það verður spennandi. Jájá. Allir í rafspennufalli eftir síðustu viku. Casa troðfullt af sveittum menntskælingum. Að skæla. Allir henda nammi í andlitið á næsta manni krakkaar, koma svo. Muna svo að taka ekki eftir því hvað aðrir frambjóðendur eru að auglýsaa. Bara borða meir nammiiii. I would make a killer mom.
Ég hata að eiga ekki húslykla. Þessi plága hefur hrjáð mig síðan um í febrúar þegar ég týndi sjöttugastaogöðrum lyklinum mínum. Ég þorði ekki að spurja um nýjan. Þannig að uppi stend ég, með marin bein og útlimi eftir óhöpp við innumgluggafarir, og marið hjarta við þá þjáningu að þurfa að dingla dyrabjöllunni (sem satan bjó til hljóðið í) á heimili mínu snemma undir morgna frídaganna. Þjáning, þjáning, þjáning. Oft þarf bara einn hlut til að gera lífið auðveldara. Vilborg Ása, er fyrir eitthvað -allt annað.
Ég og vinstri hendin mín ætlum að elda kvöldmat á eftir. Heima hjá mér. Svo ætlum við á grapevine dót. Sv ætlum við á kosningavökuna. Svo ætlum við í bæinn. Ef einhver sem er ógeðslega indí og kúl og old school (og helst klippir sjálf/ur á sér hárið og er oft að mála með pastellitum), og vill leika, þá eigum við síma.
Nei. nótabene. -Katrín á síma.
Vá ég þarf í alvörunni hjálp. Mig vantar Tak.
LAG: Tegan and Sara - walking with a ghost (eitt orð 4 life : Vá.)

MílangasotilJapan.

Svik & Prettir

2005-04-03T14:50:00.000+02:00

Merkið X við dálkinn Svik og Prettir sem Spilafélag Menntaskólans í Reykjavík fyrir önnina 2005-2006. Svik og Prettir samanstendur af Gunnari Atla Thoroddsen, Sigurði Kjartani kristinssyni og Vilborgu Ásu Dýradóttur. Völd, peningar.. grææðgi.

Svik og Prettir inc.
Þessi mynd er valdur þess að ég næ ekki stærðfræðiprófinu á morgun.

Um helgina var gaman. Ég og kat tókum smá skrall á fös. Hittum gott kvikmyndaháskólaanimationfólk sem ætlar að fara lengra með Kat vs. Ace. Einnig hittum við spike í góðu glensi. Svo í gær hélt elsku úlfur upp á afmælilð sitt. Við fórum út að borða á.. uhm. veitingastaðinn. Þar fengum við allskonar fyndinn mat. S.s smokkfiska og hrísgrjón sem maður varð rosa saddur af. Viðstödd voru: ása besta 4 life, kat, úlfur, hólmfríður, jón ben, sig, þorbjörn, jói, aron, addi, tumi, villi, raggi og valdís. Diljá og zakki beiluðu feitt.Eftir um þrjá tíma af spjalli og mat og drykkju skildum ég, kat og jón b. við rest og fórum útá nes í gleðskap til höllu. Og þar dó ég. Ég fann það byrja í augunum, fór niður í hálsinn, og loks kítlaði mig allstaðar í andlitinu. Ofnæmi. Besti vinur minn. Svona svipað og Hausverkurinn. Við erum svona teymi jú nów. En þ.a.l. rölti ég heim á leið með Láru saidu minni. Sængin hefur aldrei við svona hlý og mjúk og góð.
Mamma er að baka pönnukökur handa mér. Það er rosa góð lykt.

Það er ekki hægt að keyra til íslands frá útlöndum.
LAG: ladytron - playgirl (ég fann það ekki á netinu.. pís)

Polaroid substance

2005-03-29T16:24:00.000+02:00

Ohh það er svo pirrandi að vera rosalega kalt á tásunum en nenna ekki að fara í sokka. Það gerist bara um helgar eða í fríum. Hver veit afhverju? Enginn? Nei?
Mér finnst að við ættum að gera smá tilraun og fá alla jarðarbúa til að prófa að sofa á daginn og vaka á nóttinni í svona viku. Eða bara að eilífu. Þá væri nótt dagur og dagur nótt. Einu sinni var nokkrum manneskjum komið fyrir í helli með engri dagsbirtu, bara lömpum. Þau voru þar í margar vikur, og verið var að rannsaka hvenær fólk færi að sofa. Fólkið í hellinum fór alltaf að sofa þegar það fór að dimma, þrátt fyrir að sjá ekki hvað væri að gerast útivið. Það hefur eitthvað að gera með togkraft tunglsins á jörðina. Tunglið lætur okkur fara að sofa. Óli tunglbrá. En mér finnst samt að við ættum að prófa þetta. Það væri svo svalt. Og allir í heiminum ættu þá þessa tilraun sameiginlega. Og sameiginleg áhugamál leiða til vináttu. Og vinátta leiðir til friðar. Hér með hefur vilborg ása komist að lausn stríða og ófriðar í heiminum. Og það í bloggfærslu. Jess.
En þar sem þetta er ekki - hægt, þá get ég alveg eins farið að tala um eitthvað annað. Í gær horfðum ég og ólétta systir mín á sjóræningja karabíahafsins. Tekna upp á VHS. Og vá, hvað legolas gat farið í taugarnar á mér. Hann er bara kúl í lord of the rings. Og þar er hann með sítt og hvítt hár.. whut. Hann var alltaf að springa af stolti, hreytandi út úr sér setningum eins og „My father was NOT a pirate!“ á meðan hann stóð með brjóstkassann uppí himinn og hendurnar aftur um meter. Mér finnst jack sko miklu svalari. Einu sinni var ég meiraðsegja skotin í honum.
Ég og úlfur bluggum til köku sem var með bleiku og gulu kremi í gær. Hún var rosa góð þótt hún var ljót.
Í fyrradag fór ég heim til Sól í fyrsta skipti. Sem er frekar skrýtið. Snótin var nýkomin heim frá london og gaf okkur skittles (oj ég skrifaði fyrst skitleg. vá. haha oj.). Sól á mikilfenglegasta hús í öllum heiminum. Inní því má vera á hlaupahjólum. Ég og úlfur nýttum okkur það óspart og ég sveif létt milli svartra, glansandi kalkglerhurða og gljáandi ljósakróna. Svo á hún bíósal líka.

En hey, ég er með fréttir. Þær eru komnar aaaaftuuuur. Þær eru KAT og ACE og þær eru ógeðslega kúl og indí og artí og hip og töööff. Og þær ætla að borða þig.

Oh paint er so not yesterday.

Can I borrow your diaphragm for christmas?

2005-03-25T23:02:00.000+01:00

Ég og kat höfum ákveðið að halda áfram með katvsace. Pásan er búin krakkar. Krakkar? Það eru allir úti að hafa gaman núna. En ég ætla ekki út fyrr en seinna. Afþví að ég er svo kúl. Samt opnar ekkert fyrr en tólf. Þannig að ég græði og þau tapa. Heh-heh-heh. Ég ætla að verða ógeðslega rík þegar ég verð stór og sterk.
Ef að Bobby Ficher færi að synda.. haaaa, þá héti það örugglega Ficherssund!
hehhehehe
ficherssund.. ég held það sé samt líka með s-i
hehe
geh

Ég sakna bekkjarins míns svo mikið í svona fríi. Þau eru svo.. skemmtileg.
Anyfuck, í gær kom vala tala (wow) í heimsókn. Ég lánaði henni fullt fullt af geisladiskum, og við spiluðum á trommur og beis til skiptis í rosa langan tíma og ákváðum svo að stofna band. Við vitum ekki hvað það á að heita. En það má enginn annar koma í það. Svo borðuðum við lakkrís. Hann var ekki svartur á litinn. Hann var rauður. mér er ennþá illt í maganum.
Svo sakna ég líka ka ka. Og líka höllu.
Hey þegar úlfur fer til kína ætlar kat að vera kærastinn minn allan tímann. Og við ætlum alltaf að gera pönnukökur saman og fara í göngutúra og mála myndir og hlæja. Og... svona.
Ég er með svefngalsa. og ég er einmanna. Ég ætla út núna.
aceluuvtoallofYa
mig hefur alltaf langað til að vera græn..

Þetta kann ég núna eftir að katrín gaf mér disk.
og núna getum við gert rosa pro teiknimynds
boards of ace boards of kat
lagið í dag : Jesus and the gospel gang - i died today

Her very so lethal snowdog?

2005-03-23T14:57:00.000+01:00

Í fyrranótt hjólaði ég marga kílómetra um hánótt til að banka á glugga.
Það var rosalega gaman.

Ég held að það besta í heiminum er þegar einhver gerir eitthvað í gjörsamlegu tilgangsleysi og viðkomandi hlutur gerir þig hamingjusama.
Í dag hef ég tvö dæmi:
(fyrir 5 mín...)

göðne : vilborg. síminn.
ég : já
ég : Halló
sími : AAAAAAAHHHHRGGGGGG
ég : ..............
sími : hlær ótrúlega mikið.
ég : pabbi?

(í nótt kl 02:01)
-You have 1 new message
From: siminn.is
Hæ vilborg vildi bara segja þér það að ég hef það gott.
-Raggi.
(og hann er ekki í útlöndum.. held ég.)

Annars hef ég það líka gott. Búin að brjóta alla kóða um leyndarmál letinnar og slugsagangs síðustu daga og hér sit ég eftir. Bara alsæl. Ég og þórdís skiptum loks á fataskápum, og ég er nú komin með mína eigin larfa til baka. Sakna samt grænu kápunnar hennar. Hún var þægileg og góð. Það var rosa gaman síðasta föstudag. Og í fyrradag átti elsku Vala mín afmæli stelpan. Ég kíkti til hennar með stóran pakka og lots of luuuv. Þar fékk ég að spila á víólu og klarinett. Ég var afburða slæm á bæði upptalin atriði. Við komum höndum okkar yfir hágæða myndavél bróður hennar og það var ekki aftur snúið. Við tókum heilu seríurnar af alskyns ferlum og myndaþáttum. Þvílík myndavél. Ég hugsa um hana ennþá. Í tilefni einskis ætla ég að birta Geyspiferlið.

Æi vala. Þú ert ágæt.
Ég ætla að fara útí búð með pabba afþví að mér þykir vænt um hann.
Sem og þann rýra hóp fólks sem les þessa blessuðu síðu.
Ást í hóp.
PS. fleiri asnalegar myndir hérna.
Lag : ulrich schnauss - clear day (lára, manstu?)

HORNIÐ EFTIR FIMM

2005-03-16T21:21:00.000+01:00

Afsakið, en gætirðu aðeins opnað á mér vélindað?

2005-03-14T17:07:00.000+01:00

Halló.
Fyrst kat er komin með netið má ég byrja að skrifa færslur aftur. Yay.
Í dag segja allir að það sé gott veður. Mér er ótrúlega kalt og hef verið kalt síðan langt síðan. Svo er ég líka með hausverk. Engan venjulegan hausverk, nei; Hausverkinn. Við erum mjög góðir vinir og höfum verið það í nokkra daga núna. Okkur finnst gaman að fara í alls kyns leiki, s.s. „Slíttu í sundur þetta mjúka og heita í hausnum“, og „Heilatramp“. Við leikum okkur allan daginn, og þegar við verðum þreytt, þá tökum við smá pásu sem lýsa má sem svona einkennilegu.. suði. Stundum vöknum við á nóttinni til að leika. Það er ótrúlega gaman.
Það var líka gaman um helgina.
Á morgun er 3B að keppa til 6A í ræðukeppni. Það verður líka ótrúlega gaman.
Afhverju heitir morgunmatur „morgunmatur“? ég borða bara „morgunmat“ eftir skóla. Og þá er sko ekkert morgun. Alls ekki. Þá er dagur. Þetta ætti að heita dagsmatur. Fífl.
Ég fór í passamyndatöku áðan fyrir vegabréfið mitt. Það var rosa erfitt. Ég settist niður í grænan flauelisstól fyrir framan ljóskastara og svört tjöld. Svo kom roskin kona og ráðlagði mér að laga hárið mitt aðeins til fyrir myndatökuna, og spurði hvort ég vildi eitthvað mála mig. Hún varð frekar pirruð þegar ég sagði að hárið mitt væri bara svona, og að ég væri ekki með neitt málningardót. Eins og ég væri að neita því að vera samstarfsaðili hennar. Hún sagði mér að snúa svona allskonar skrýtið og var alltaf að segja mér að setja hökuna upp. Þessar skipanir urðu orsakir þess að ég kom út eins og spock í Startrek á öllum myndunum. Og svo varð mamma rosa pirruð afhverju ég greiddi mér ekki um hárið. Eins og tollvörðum og flugfólki sé ekki nákvæmlega sama hvort einhver stelpa sem er að fara til útlanda; ein af milljónum, sé með smá úfið hár. Mér væri allavega sama. Ég veit ekki með mömmu mína.

Þegar ég var lítil var mér sagt að fyrir hvert einasta sandkorn í öllum heiminum (sem eru alveg nokkur), þá eru milljón stjörnur fyrir ofan okkur. Og það er alveg slatti, ekki satt? Hah, og við höldum að við séum ein. Æ greyin.

DO! MAKE! SAY! THINK!

2005-03-06T20:05:00.000+01:00

Yðar hátign vaknaði furðulega snemma í morgun, ein heima í stóru húsi á sunnudagshádegi, ekki í besta ástandi en góð líðan þó. Það er óþægilegt að vakna á þeim forsendum að ef maður vaknar ekki, þá deyr maður. Vegna hita. Það var svo óbærilega heitt inni hjá mér, að ég veit ekki mitt eigið nafn. Það er það eina neikvæða við stóra glugga í góðu veðri. Og frábært veður var það. Ég hætti mér samt ekkert út, því ég vissi ekkert hvað ég ætti að gera er út væri komeð. Svo að ég horfði bara aðeins út þegar ég var komin á svalan stigaganginn. Það svona, vottar fyrir smá sumri, eða allavega fuglahljóð. Og þau eru það mismunandi að ég veit ekki hvort ég sé að hlusta á líltinn, sætan og brúnan dúllifugl, eða.. gamla konu að, æla.
Ég ákvað að horfa á VHS.
Spólu.
Það var hvort eð er enginn vinur til að njóta samvistar minnar. Allir meðvitundarlausir í rúmum sínum. Eða annarra. En spólu selektjonið heima hjá mér er ávísun á.. böl. Ef einhver miði er á einni spólunni með upplýsingar um heiti myndarinnar, á hann að öllum líkindum að vera á spólunni sem er staðsett þrem hillum neðar, lengst til hægri. Og hana er án efa búið að taka yfir. Svona óvart yfirtak- alþingi eða skjáleikur. Þannig að það að ákveða að horfa á spólu hjá mér er svolítið eins og að ákveða að gefa sjálfri sér pakka. Maður veit ekki innihaldið.
ég valdi spólu sem stóð á „The Office og fleira“, sem er samasemmerki á eitthvað allt annað en The office. Þetta „Og fleira“ fer alveg með það. Eins og þegar maður les „byggt á sannsögulegum atburðum“. Hversu ótraustvekjandi er það?
En á spólunni stóð líka „Fólkið sem vann í lottó“ með barnalegu 12 ára skriftinni minni. Og það heiti var rétta heiti myndarinnar. Ég horfði á mynd um fólk. Sem vann í lottó. Og urðu hamingjusöm og rosa flabbergasted. Og héldu að þau hefðu fundið sjálfan sig. En svo gerðu þau sér grein fyrir því að peningar skipta ekki máli. Og ÞÁ fundu þau sjálfan sig. Ég hef aldrei unnið neitt þannig að ég á ekki í hættu á að lenda í slíkri flækju. En ég vann einu sinni í tombólu. En þá var ekki hægt að vinna ekki.
Þegar ég var orðin nokkuð viss um að ég væri ein í heiminum hringdi ma chère Kat og kom í kjölfarið í heimsókn. Við horfðum á Pretty Woman með Guðnýju bumbustórusystur. Lokaatriðið í viðkomandi mynd er. Spes. Ég fór alveg í kerfi.
Á þessum tímapunkti ætlaði ég að læra. En ekkert varð úr því. Úlfur besti (sem fannst) kom í heimsókn og ég horfði á þriðju sunnudagsmyndina mína. Ring, var nafn hennar. Ég svaf alla myndina en Vargur náði að klárana. Ég hafði hvort eð er séð hana oftar en einu sinni og oftar en tvisvar.
Gærkvöldið var svo skemmtilegt að ég nenni ekki að segja ykkur frá því. En ég lofa að það var rosa gaman. Ég vil þakka Þórdísi fyrir gefandi Hot Chip-cognac-tveggjastelpna-fatamátun-éger að fara út í kvöld- kombóið sem við tókum í gær. Það var ekkert smá. Og það var gaman að hitta allt fólkið sem ég hitti. Það er svo langt síðan ég hef hitt rosalega mikið fólk í einu.
Mamma, við pabba (að horfa á stelpu sem er í menntaskólanum á ísafirði, sem var að taka þátt í keppni og var að syngja væmið í míkrófón): Er þetta ekki bara frænka þín? Fyrst hún býr þarna.
Pabbi: Jú, hún heitir örugglega Dýrleif Dýradóttir.
ása, Vilborg: hehe

Ég er svo mikill sökker fyrir lélegum bröndurum. Sem veldur því að ég öðlast slæman húmor.
Xploding Plastix - Funnybones & Lazylegs ... þetta laag
Ég hlakka til þegar næsta vika klárast.
Og þá get ég líka farið út með Kat líka. Líka.

Lost and unfound

2005-03-02T19:52:00.000+01:00

Ég er búin að týna uppáhalds verunni minni í öllum heiminum. Hann er týndur og leitað er af honum út um allan bæ. Hans er sárt, svo sárt saknað. Hann heitir Úlfur. Ég var að koma úr símanum þar sem ég talaði við móður hans, sem einnig situr heima hjá sér, tilbúin með kvöldmatinn, en enginn úlfur kemur að borða. Sá sem verður drengsins var, vinsamlegast hafið samband. Hann er fagur og spengilegur. Ef þar er enginn úlfur, þá er þar ekkert gaman.

Síðast var hans vart í gærkvöldi kl. 23:33 að ingólfsstræti.
Að minni hálfu þ.e.a.s. Þegar móðirin á í hlut, þá er tíminn 8:00 í morgun.
Ég er svo hrædd um að hann hafi dottið ofan í holu einhversstaðar í kring um menntaskólann við hamrahlíð. Ef einhver finnur viðkomandi holu, gerið eitthvað af viti.

Diljá Ó Diljá

2005-02-28T19:16:00.000+01:00

Í dag er feikimerkilegur dagur. Í dag á Diljá Rudolfsdóttir sautján ára afmælisdag. Í dag. Sú umtalaða geysist væntanlega um bæinn á þessari stundu, sveiflandi ljósum lokkum og brosandi framan í heiminn. Í dag er hún sautján. Ekki sextán, ekki fimmtán; sautján. Hún er engin svít sikstín lengur, heldur er það eina sem eftir er í stöðunni bláköld niðurtalning til dauða.
Nei, alls ekki. Ég lýg. Diljá er ein af þeim mest framúrskarandi færslugerðarmönnum Íslands og leggur hver annar íslendingur stund, tíma og meiri stundir í að lesa yfir færslur viðkomandi stúlku. Hún er sæt, flott, skemmtileg og frábær. Hún, er, DILJÁ.

Eins og sjá má á hún skalann allan af vinkonum sem standa með henni í einu og öllu. Já, það er rétt. Þar sem ég er virkilega að fara illa með þessa afmæliskveðju mína ætla ég bara að segja til hamingju Diljá mín. Og ég er hér með búin að bjóða sjálfri mér í afmælisveislu. Takk.

En að allt öðrum erindum. Dagurinn í dag á sér fleiri ómetanlega kosti. Þessi 28. febrúar hefur sett spor sitt á spjöld mannkynssögunnar. Því í dag sigraði 3.B lið MR undir minni liðsstjórn 6X lið MR undir.. stjórnun einhvers leiðinlegs liðstjórnanda. Það er fátítt að 3ja bekkjar lið sigri 6ta bekkjar lið. Og því ættuð þið apð gleðjast, fagnið, hrópið! Samgleðjist þessum frábæru tíðindum og sýnið velþóknun. Við eigum hana svo sannarlega skilið. Þar fremst í flokki hún Valborg, sem kosin var besti ræðumaður keppninnar. Hún stóð sig eins og hetja.
Annars skil ég samt ekki alveg afhverju við unnum. Og ég er líka örlítið hrædd við þá staðreynd að í dag komumst við í undanúrslit Sólbjarts. Sem er fyndið því að ég dag kepptum við á móti „Hræðslu“ og.. unnum. Sigurinn stóð víst ekki fyrir sínu að minni hálfu.
En við sýnum okkar besta. Og.. verum bara sæt.
í dag gekk mér líka ágætlega í stærðfræðiprófi.

Fannar: „Maður þarf ekki endilega að vera heimilislaus til að vera á náttúrufræðibraut.“

Mín kæra Kat kom að horfa á sína kæru Ace keppa. Hún var yfir sig hrifin. Það hrifin að við keyptum okkur stóran ís eftir keppnina. Og svo nammi. Ég vildi samt að Úlfur og Halla hefðu komist. Það var ótrúlega gaman síðasta föstudag. Allan daginn, ekki bara kvöldið.

Jón fór á ball og tróð sér ég mynd.
Ég er búin að hlæja svo mikið að henni að ég veit ekki hvað ég heiti.
Lagið með hljómsveitinni sem Diljá hélt að væri dýrategund.
Lali Puna - Micronomic.

Ég ætla að mála allan heiminn elsku mamma.

Hinu megin

2005-02-24T23:43:00.000+01:00

Skrjáfið í þeim skar í eyru mín. En til að fá það til að hætta varð ég að halda áfram, og áfram. Ef svo yrði að ég næmi staðar myndi ég aðeins framkalla skammgóðan vermi. Sársauki líðandi stundar leiðir til bjartra komandi tíma, er ekki svo?
Annars er allt í lagi að labba heim úr bíó.

Ég horfði á mynd. Hún var góð mynd.

Ástin er allt sem þarf, já það held ég.
Þetta er alls ekki væmið ef þið pælið.
Væri ekki sniðugt ef ást væri til í töfluformi?
Þá væru engar deilur nein staðar..

Down the aisles, along the titles where you are.

2005-02-23T19:10:00.000+01:00

Ég horfði á endursýnt bingó áðan á meðan ég borðaði heilsubrauð sem mamma keypti. Lætur fólk í alvörunni tattúvera á sig myndir af þvottavélum til að fá þvottavélar? Þetta er eins og að slá sig í hausinn á þeim forsendum að maður fái hausverk.
Broadcast - Book Lovers - Ég elska
Haruki Murakami - After the quake - Ég lesa
KRYLON Glowz - Ég skoða
Biogarde - Ég borða
TÞM - Ég önug
Mathematik - Ég þykjast læra
Tyra Banks og co. - Ég horfa á eftir
Sóðakvendið - Ég fá í heimsókn

Já það er margt sem drífa kann á daga þína sem og mína,
sem og hans sem og hennar.

Oh my Llama

2005-02-22T14:51:00.000+01:00

www.collorama.com
Ég ætla að uppljóstra smá leyndarmáli með þessari færslu. Síðustu daga hef ég verið að skoða síðu sem fjallar eingöngu um Lamadýr. Ég fór inn á þessa blessuðu síðu einhverntímann í lok síðasta sumars, og setti hana í favorites, eins og svo margt annað drasl. En ég rak augun í þennan lama-link í gær og upp kom ekki bara þessi stórgóða lamadýra síða, jú ég get svo svarið það. Á henni er hægt að kynna sér baby-Llamas, sem og adult-Llamas, Llama lineage, og Llamas image gallery. Sjálf er ég hér með orðin mikil áhugamanneskja um lamadýr, og eru þau með þeim sniðugustu hlutum sem ég hef séð. Sem dæmi, sjáðu þessa sætu sætu. Og svo þessi, hann er höfðingi. Og líka þessi, svona tegundir heita Big guns, og eru rosa virðulegir og hip. En þessa, hana ætla ég að kaupa. Hún heitir ace of spades, og er kannski ekki sætasta lamadýrið, en í info-inu hennar stendur að hún hafi frábæran persónuleika. Það er ótrúlegt hvernig talað er um dýrin. Það stendur hjá litlu ace að hún sé úr ACE ætt, og- „Good blood doesnt lie!“ Ég er sammála. Það er sko hægt að kaupa dýrin, og það stendur SOLD hjá rosalega mörgum. Ég ætla að kaupa rosalega mörg þegar ég verð rík og merkileg, og hafa alltaf svona lama-hjörð í garðinum mínum sem svona, hleypur framhjá húsinu mínu, með reyk og látum og öllu tilheyrandi, á svona 10 mín. fresti. Það væri geðveikt.

Æi, mig langar svo í svona. Haha sjáðið þá.

En annars var ég að koma af fundi sem endaði í roknarifrildi. Það var samt lúmskt gaman að fylgjast með. Ég er mjög góð í að sitja út í horni og láta ekkert í mér heyrast. Málið var það, að finna þurfti umræðuefni fyrir sólbjartskeppnina á mánudaginn. Við erum enn á ný að fara að taka þátt og keppum því næst á móti 6X. Guð veit hvernig það verður. En sem liðsstjóri mun ég gera mitt besta. Ég er góð í að koma mér út úr vandræðum. Sérstaklega þegar ég er, segjum, læst úti á slæmum tímum. Þá er ég meistari.
Ef eitthvað er „ekkert“, hvenær verður það þá „eitthvað“?

Haha það er einn lami sem heitir Ace in a hole !
Vá.

Hver batt endi á hið endalausa?

2005-02-21T15:07:00.001+01:00

Ég hljóp á eftir strætó áðan og rétt náði honum. Samt leið mér rosalega asnalega þegar ég kom inn í hann. Fyndið hvað sigur getur leitt af sér smánun. En í dag var ég lamin af öllum bekkjarfélögum mínum þar sem þau ásökuðu mig fyrir að hafa skemmt ósonlagið. Guðjón tók þetta hvað mest til sín. Ég hata efnafræði. Vaka ásakaði Aron líka um hassnotkun í óhófi við Monu frönskuaðstoðarkennara. Allir á móti öllum. Enginn hugsar um eigin rass heldur þarf að vita hag allra annarra rassa fyrst.

Þegar ég var í Ísaksskóla var lagt mikla áherslu á að við lærðum ljóð, kvæði og söngva. Á hverjum föstudegi var safnast saman í salnum, á mjúku tröppunum, þar sem maður vefaði, og sungið. Já, það var sungið heilu tímana og allir skemmtu sér jafn vel og kepptust um að læra lögin utanað.
Er þetta ekki þeim mun betri kennsluleið en það sem hafst er við í menntaskólum? Ég myndi sko læra lið 1) í Reglu 10, og afleiðingar jökulrofs miklu betur ef þær væru í söngformi. Það ætti að opna feikistóran söngsal í cösu, eða uppi í hátíðarsal, þar sem fólk kæmi saman og syngi. Þetta er a.m.k. miklu meira lifandi og gefandi en, segjum leikfimi. Ó leikfimi.
Ég berst á fáki frááum FRAM UM VEG... þetta var uppáhalds lagið mitt. Og ein af ástæðunum fyrir riddaradellunni sem kom yfir mig fyrir nokkrum árum. Ég ætlaði án efa að vera riddari þegar ég yrði stór. Eða, bara eftir að hafa lesið Don Kíkóta. Og þetta var ekkert þegar ég var lítil. Ég var svona 14-15.
Eða svona á sama skeiði og þegar Huld ætlaði að verða geimfari.

Ég og Huld
..Það sést enginn myndatökumaður í hjálminum á geimfaranum.

Corpse bride

2005-02-20T00:43:00.000+01:00

Í gær lenti ég í mesta ævintýri lífs míns. Ja, og þessa heims bara. Ég titra ennþá í hnjánum.
En fyrr um það kvöld var rosa gaman. Ég og Kat fórum í heimsókn til sjúklingsins hennar Höllu með íspinna og bananastöng. Greyið er byrjað að geta gefið frá sér einhver hljóð sem gætu hugsanlega myndað orðasambönd og setningar, annað en fyrri daga. Við horfðum á lordóffðaríngs í smá tíma. Þangað til við stungum af. Fórum í bæinn í tvítugsafmæli, staðsetning: Pravda. Sem mér finnst rosalega fyndið. Þekkti afmælisbarnið þó ekki mikið, en gaman var þar, já. Siggi og Jón tóku á móti okkur, ekkert smá hressir að dansa við Deeivid. Kíktum svo heim til guðmunds einars, þar sem katrín þurfti skyndliega að segja skilið við mig. Ég elska hana þó. Þetta var frábært kvöld. En frá því tók einungis við eitthvað bæjarrölt, þar sem ég fékk 100 sænskar krónur frá stelpu á grandrokk, og dugði það fyrir leigubíl heim. Sem var fyndið, ég vissi ekki að mætti borga með erlendum gjaldeyri í leigubíla. Núna veit ég hvað ég á að gera með allar evrurnar mínar.
En ævintýrið ætla ég ekki að rita niður. Það er leyndó og spennandi og kúl.
Og hip.

Ég fann svolítið frábært áðan. Það er þetta. Hver man ekki eftir Baby-G? Það var svo mikið í tísku að ég held það slái við ipodunum í dag. Og þar á undan voru það tölvudýrin. Þau dóu alltaf hjá mér vegna næringarskorts. Ég átti risaeðlu einusinni sem var sko keypt í Kanada. Það mátti sko ekki hafa þau í skólanum. Alls ekki. Og já, eftir tölvudýrunum tóku Baby G Shock við, ef þau voru ekki bara á sama tíma. Og á því sviði var aðal trendið að vera með svona kall efst, sem dansaði. Einnig var líka hægt að inserta svona stafi, 8 eða 9, sem birtust alltaf á mínútu fresti. Einu sinni svindlaði ég á landafræðiprófi í Mýró með því að nota það. Ég fékk rosalega mikið samviskubit. Um þetta leyti voru gemsar að smeygja sér inn í heim vestursins, og þar var ekki hægt að hafa dansandi kall. Nei, þar gat maður farið í Snake. Ég var alltaf rosalega léleg í snake, og silla og halla áttu alltaf rosa há top score og sýndu mér þau óspart. Núna eru iPodar búnir að taka við og mér líður vel. Í dag er í tísku að vera með nógu kúl lög inná viðkomandi tæki. Og hlusta á þau. Í strætó.

Ég er ekki að grínast, hnén mín titra eins og gamla kanínan mín gerði þegar pabbi var að ryksuga. Og ég skrifa rosa hægt á lyklaborðið. En í dag ætla ég að liggja og gera ekki neitt nema lesa dönskubókina mína sem er til prós á morgun. Ég er komin á blaðsíðu 9. Af óendanlegum.
Ég var einu sinni í hljómsveit sem hét Inbloma. Við vorum ógeðslega góðar og æfðum rosa mikið. Og hey talandi um það, ég heyrði sniðugt samtal um.. uhh daginn.
Kall á götu: hey jó, hefuru heyrt um hljómsveitina þarna.. Ka ka?
Annar kall á götu: Já, þau sucks
Kall á götu: Já maður, þau æfa aldrei
Annar kall á götu: ég veit maður.. jó
Kall á götu: Ókei bæ
Annar kall á götu: feeeeitt

vargi í skotin er ég

W W W W

2005-02-19T18:17:00.000+01:00

W er M á hvolfi.
Ég er búin að sofa í meira og minna allan dag. Svefn er eitt af aðaláhugamálum mínum. Það er fátt ljúfara en að láta sig falla á mjúkt rúmið, grafa sig undir sæng, finna fyrir öllum beinunum afslöppuðum, og lygna aftur augnalokunum. Ég hlakka alltaf til að fá að fara að sofa, þar á meðal um helgar. Á morgnanna er ég vakin kl 7. Þá spretti ég framúr og geri allt sem gera þarf é mettíma þangað til ég er alveg tilbúin fyrir daginn. Þeirri herferð er oftast lokið um 7:20, og þá hefst hápunktur dags míns. Þá fer ég aftur upp í rúm, helst komin í úlpu, og sef til 5 mín í 8. Þetta er það yndislegasta, frábærasta og sniðugasta ferli sem ég hef nokkurn tímann uppgötvað og ég ráðlegg öllum að prófa.Að vakna dauðþreytt, vitandi að ég fæ að sofna aftur er tilfinning sem samvarar hljóði kraumandi kyndlum Valhallar. Ég og svefn erum eitt. Gæti komið út eins og ég sé rosalega leiðinleg gömul kona, en alls ekki. Og það er líka annað að sofna svona um 4-leytið og vera síðan bara vakin í kvöldmat. Það er mjög.. þægilegt. Þá er líka eins og það sé kominn nýr dagur, semsagt tveir dagar á dag; líf þitt lengist um 100% sléttar, OG- þú ert alltaf hress og úthvíld. Eða úthvíldur. En í gær fór eitthvað úrskeiðis. Þetta hefur ekki gerst fyrir mig síðan síðasta sumar. Ég varð -andvaka. Að vera andvaka er spennandi og kúl svona fyrstu 2 tímana, en við því tekur aðeins við vitleysa. Það er oftast þetta sama routine hjá mér. Ég fer að sortera fataskápinn minn og finn einhverja ógeðslega boli sem ég átti þegar ég var svona 13 ára og fer í þá. Asnalegar náttbuxur eru ómissandi partur af kvöldinu. Gamall geisladiskur er settur á repeat og í gær urðu Kazu Makino og co. fyrir valinu. Það er svo langt síðan ég hef hlustað á þau að það var alveg athöfn fyrir mér. Ótrúlegt hvað diskar verða sautján sinnum betri eftir langa pásu. Eins og þeir hafi verið að safna í sig krafti rosa lengi.
En eftir að hafa ráfað um herbergið í nokkurn tíma, þá endar það alltaf með að ég sofna. Skrýtið.
Mér finnst svo fyndið þegar einhver segir að einhver annar muni deyja á endanum. Eins og það deyi ekki allir ->á endanum.
Í gær var rosa gaman. Væntingarnar um afmælilð hennar Höllu stóðu svo sannarlega fyrir sínu. Þar var margt um manninn, og allir mjög keppnisharðir í barna-útgáfunni af Trivial. Ég myndi segja að þetta spil var í fullkomnu samræmi við greindarvísitölu mína. Sem er.. ágætt. Þar sem ég var eitthvað slöpp ákvað ég að fara snemma heim, eða eitthvað eftir miðnætti. Hitti reyndar aðeins þá Jón ben, sigurð, valdísi og ragnar í góðu gamni á Pucchini, en fór heim stuttu eftir það. Sá líka hann Viktor akureyring á vappi með vini sínum. Mér finnst alltaf svo fyndið þegar ég hitti akureyrarfólk í bænum án þess að vita að þau séu í Reykjavík. Það er eins og að hitta geimverur, sem eru samt vinir þínir. Eða bara, gaman.
En í dag eru allir veikir. Þar þjást mest þau Úlfur Hansson og Halla Tryggvadóttir. Þau liggj heimahjá sér í sitthvorum bæjarhlutanum annaðhvort að skoða gömul message logs eða klappa kisum. Ég sjálf verð aldrei veik. Nema ef ég fæ ofnæmi. Þegar ég verð stór ætla ég að búa á götu sem heitir Rassgata.

Mig langar að fagna og dansa.

Vá. Þetta fólk er rosa kúl.

Be my dress

2005-02-18T15:55:00.000+01:00

í gær lærði ég fyrir eðlisfræðipróf. Ég hefði allt eins getað sleppt því að farið í.. fimleika, en ég reyndi þó, og reiknaði fram á miðnætti. Einhvernveginn komst vasareiknirinn minn í rúmið mitt án þess að ég tæki á einhvern hátt eftir því. Það var ekki fyrr en ég vaknaði í morgun þegar ég fann fyrir einhverjum óeðlilegum hnyðlingum á koddunum mínum. Það sem ég er svo forvitin kíkti ég undir þá og fann casio-inn. Mér fannst svo fyndið að ég hafði sofið heila nótt með vasareikni undir koddanum að ég skellti uppúr, sem leiddi til þess að mamma kom inn og spurði hvort ég hefði verið að gráta. Allavega, þá finnst mér að allir ættu að prófa þetta. Vasareiknir undir kodda er allra meina bót.
En þrátt fyrir þessi nánu tengsl vasareiknisins og heila míns í yfir 7 klukkutíma, þá hafði það lítil áhrif á gengi mitt í prófinu sem átti sér stað í morgun. Ég vissi sko ekki hvernig reikna átti nýtni afls einhvers foss með einhverja ákveðna lítra. En guðbjartur kennari fékk fínan slef-kall á eitt prófa sinna.

En ég komst að einu við lestur eðlisfræðinnar. Og það er öll framtíð mín eins og hún leggur sig. Ég var að fara yfir breytingar á tímaeiningum, og breytingar á hraða o.s.frv., og komst að því að ég ætla að gerast eðlisfræðigur, og finna leið til að snúa breytingum á tímaeiningum yfir í MÍNUS. Þá gæti ég bjargað öllum heiminum og orðið ofurhetja. Bara eitt click og ég er komin aftur í tímann. Það er bara bull að breytingar á tímaeinigu geti bara verið í plús. Allavega þegar doktor ása, vilborg er annars vegar.
En nóg um eðlisfræði, ekki alveg það mest álitlegasta í þessari vídd. Afmæli hjá Höllu í kvöld. Búin að koma höndum yfir einhverskonar gjöf. Ég hlakka til.

Haha vá hvað væri fyndið ef fyrirtækið Skyr.is væri ekki með heimasíðu.

Leindarmálabók (og dagbók) Vilborgar Ásu.

2005-02-17T17:10:00.000+01:00

.. Þetta er titillinn á mjög svo merkilegri bók sem ég fann inn í skáp fyrir rúmum klukkutíma. (nb: ekki leyndarmála-, heldur leindarmála). Það er ótrúlegt hvað það getur verið fyndið að finna gersemar sem slíkar eftir tæplega áratugs fjarveru. Bókin er með þetta típíska væmna, lítillar stelpu kover, fyrir utan stafina sem segja „Bannað að lesa“. Framan á henni er bakgrunnurinn allir pastel bleikur og fjólublár, og mynd af stelpu í ruggustól með snúð í hárinu að skrifa á blað. Litlir fuglar sitja í glugganum og stelpan klæðist einhvers konar blúnduskokki. Þvílík eftirvænting sem hreif mig þegar ég rak augun á þennan dýrgrip. Allir áttu eitt eintak af leyndarmálabók. Þetta var einhverskonar bloggheimur áranna 1982-1998. Hver man ekki eftir að brjóta heilann um að finna einhvern leynistað fyrir leynilykilinn á bókinni? Þá voru svona lítil skrín eða box sem maður fékk í afmælisgjöf mjög vinsæl. Kannski einu notagildi þessara boxa. En aðrir geymdu lykilinn sinn inni í rafmagnsleiðslum náttlampans síns. Dæmi er ég. Málið er að inni í herberginu mínu á Bollagörðunum var alltaf mjög illa gengið frá öllum rafmagnsleiðslum og snúrum. Hvað var þá betri felustaður?
En það fyndna er hvað maður taldi þessar blessuðu bækur heilagar. Ef einhver hefði komið höndum yfir mínar bækur hefði ég skorið fæturna undan viðkomandi og étið þær. Og ég er viss um að aðstæður hafi verið svipaðar annars staðar.
En þar sem ég er svo fullorðin og þroskuð þann dag í dag ætla ég að birta nokkrar að "færslum" átta ára aldursins. Á þeim dögum lifði ég, já, fremur einföldu lífi mætti segja. Engin ábyrgð tekin á stafsetningu.

Sunnudagur 19. október 1997. (Já, hver færsla hófst með dagsetningu.)
Ég og Anna fundum fína húfu með perlum og laufi. Og við fundum skatasvell. Svo fundum við leynistaði. Svo fórum við út með talstöðvar. Það var gaman. Svo þurfti Anna að fara og þá fór ég heim. Og svo fór ég að sofa.
Mánudagur 20 október 1997.
Ég fór í skólann og svo kom pabbi og orri að sækja mig og við keiptum pulsur. Pabbi fékk sér bara lauk og sinnep. Svo fór ég heim. Svo fór ég í bæinn með mömmu og svo fór ég heim að borða og svo tók ég spólu með guðnýju og svo fór ég að sofa.
Þriðjudagur 21. október 1997.
Ég fór í skólann og svo í leikfimi og svo fór ég heim. Svo fór ég í tónfræði. Svo fór ég til önnu og síðan að sofa.
Miðvikudagur 22 okt. 1997.
Ég fór í skólann í dag og svo heim að borða. Og ég fór til önnu og við fórum í dýraleik (?) og ég var hjá önnu allan daginn. Svo fór ég heim að borða.
Fimmtudagur 23 október 1997.
Ég fór í skólan og við feingum að föndra hatta. Það var gaman. Minn hattur var grænn á litinn. Svo fór ég heim. Svo fór ég til önnu og við fórum svo til völu. Svo fór ég á tommbólu í garðinum hjá guðrúnu. Ég vann bangsastyttur. Kjartann vann það sem mig langaði í . Svo fór ég heim að sofa.

Já, þetta var stutt yfirlit yfir hið villta líf sem ég lifði á mínum yngri árum. En svo aftast í bókinni var aðal stöffið. Þar voru leynistaðirnir merktir inn á kort, og mátti glitta í lítil ljóð. Hérna er eitt spes. Var orðin tíu ára og mjög efnileg á sviði mælskusnillinnar;

Elsku eini svarti Púki
ég elska þig svo heitt og breitt
þó að vindur á þig fjúki
þá þykir mér það rosa leitt.

Eins og þið sjáið eru þetta meistararit sem eiga aðeins heima í ljóðabók. Púki var semsagt.. kanínan mín.
Aftast stendur einnig: Besta vinkona er: Anna, Vala og Hildur, ásamt ítarlegri lýsingu á leynistöðunum sem ég, anna og vala áttum. Þeir hétu 1LA, 2LA, og 3LA. Ástæða fyrir valinu á nöfnum staðanna er mér óljós, og geri sterklega ráð fyrir því að þetta sé bara eitthvað út í bláinn. Titillinn á þeirri síðu er ; KORT - LESIÐ EKKI. Hver myndi eitthvað lesa ekki?
En mér finnst bara svo sætt hvað maður var hreinskilinn, einlægur og blátt áfram og gerði sér enga grein fyrir því. Svo var kat alltaf bara hinum megin við götuna án þess að við vissum af hvor annarri.
Ó æskan, æskan.

My Royal Household

2005-02-16T18:19:00.000+01:00

Hildur Kristín nokkur er þkkt fyrir að vera með myndavélina oft á tíðum við hendi. Það átti sér einnig stað á árshátíðar daginn og ég ætla að gera smá svona myndatreiler -> á mína síðu. Þannig að ég er að stela myndum, með auðmjúku leyfi, vonandi, frá Hildi. Leyfi til að stela.

Já. Þetta er eitthvað sem ég hef aldrei gert áður. En til hvers að lifa í sömu sporum aftur og aftur? Er þá gengið áfram? Nei, þetta eru sömu sporin. SVEFN! gætuð þið hreytt framan í bláföl andlit hvors annars. En hvað er svefninn annað en köld upphitun fyrir ekkert annað en dauðann? já, dauðann.
Nei djók. Ég er farin að sofa. Því að í nótt er Herranótt, og ég er að fara ásamt fólki, e.t.v. hér að ofan, að berja (já berja, ekki bera) þessa án efa stórskemmtilegu sýningu augum. Bæklingar voru dreifðir um allan lærða skóla í dag, og flestar síður þeirra skörtuðu honum sigurði kjartani, sem syngur einsöng í kvöld. Það hlakkar í mér við tilhugsunina. Mamas Tacos með Kröstí verður byrjunaráfangastaðurinn í kvöld.
- Ég og Halla meigum aldrei, aldrei skrifa fleiri athugasemdir á þessa blessuðu síðu. Við kláruðum skammtinn langt upp fyrir haus. Það mikið, að við eignast gætum geitur sem afkvæmi.

Nei þetta er sko ekki grand rokk.

2005-02-15T18:37:00.000+01:00

Halla Þórlaug Óskarsdóttir er sautján í dag. Í tilefni af þessum merka degi ætlar hún að halda veislu á föstudaginn, og, -ég ætla að skella inn tveimur ógeðslega fyndnum myndum af okkur báðum á, já, síðuna mína. Þær voru teknar á fyrstu MR dögum okkar, og við erum litlar, skrýtnar og hræddar í framan.

Þetta er editaður póstur. Ég gat ekki haft myndirnar, ekki á neinn hátt. Því ætla ég að birta mynd af afmælisbarninu bara í eigin mynd.

En til hamingju kæra Halla og endilega segðu mér hvernig pakka þú vilt. -mamma

Jón er að missa sig í reiði yfir útskýringunni á myndinni sem ég birti í síðustu færslu. Og það á msn.
Jón Ben says:
DÍSES
Jón Ben says:
ómerkilegt
Jón Ben says:
en hún snýr öfugt þá!?
Jón Ben says:
þessi mynd sucks

Ég kafa víst ekki nógu djúpt við gerð leynitákna. En á maður ekki bara að horfa á það sem maður sér? Það er lítið annað hægt að gera í rauninni.

Stærðfræðipróf á morgun. Ég gæfi allt til að komast hjá því. Skrýtið hvað maður vill alltaf gera eitthvað allt annað en að læra þegar maður virkilega þarf þess. Eins og að skrifa þessa færslu. Og haga mér svona ->

Þegar ég var útá englandi sagði ein stelpa á heimavistinni: Oh my drunk, Im so god. Mér fannst það frekar fyndið.

Frá Kaspíahafi til Dónár.

2005-02-14T18:25:00.000+01:00

Sá sem er það töff að fatta hvað er athugavert við myndina hér að neðan fær 11 stig, aukalíf og slettu af auka virðingu frá mér. Ef viðkomandi er heppinn. Nei djók. Allir fá virðingu.

Sjáiði, sjáiði, sjáiði?

Hey, svo ætla ég líka að gerast svö djörf að leiðrétta íslenzk máltiltæki:

„Að bera eitthvað augum“ - Rangt
„Að berja eitthvað augum“ - Rétt

„Að elda grátt silfur“ - Rangt
„Að elta grátt silfur“ - Rétt

Já, svona erum við búin að lifa í blekkingu þennan heillanga tíma.
Gleiðlegan valentínó. Fannar gaf mér valentínusarkort sem og öllum í bekknum.
Þið getið myndina aldrei. Ehehehe.
bless
Til hvers að fara ef maður getur verið?

Oh the west will come for you my boy.

2005-02-13T19:01:00.000+01:00

Í dag er fimmtugasti og fyrsti í jólum. Gleðilegan hátíðardag.
Systir mín fagra á afmæli í dag. Hún er sæt, klár og góð við annað fólk.

Og hún er líka hip og kúl. Til ham elsku systir mín.

Hún og fólkið sem hún þekkir eru niðri í stofu að borða kökur og fínerí. Sjálf bjó ég mér til máltíð áðan afþví að ég var svöng. Hún var ekkert smá falleg. Þannig er sko mál með vexti að ég keypti svona kínaprjóna um daginn, og í dag ákvað ég að ég yrði að farað nota þá. Þannig að ég bjó til hrísgrjón og lét sítrónupipar og basilikulauf ofan á, ásamt tómatsósu, og, út kom þessi mjög svo geðslega máltíð. Ég var u.þ.b. 57 mín. að koma þessu oní mig þar sem ég er rétt að læra á prjóna, þó ég hafi fengið góða kennslu í afmælinu hans sigga. Ég ætla bara að borða mat með svona prjónum hér eftir. Við erum meira að segja að tala um með vestrænum mat.
En í gær var gaman. Rólegt og gaman. Stelpurnar sóttu mig og við fórum til hildar að ná í allt dótið mitt sem varð þar eftir á árshátíðardaginn. Svo keyrðum við út á bensínstöð og keyptum ostapopp og eplasafa. Karlinn í sjoppunni skildi alls ekki brandarana okkar sem voru samt ógeðslega fyndnir. Ókei, fólk er mismunandi, en þetta var almenn fyndni. Horfðum svo á bestu mynd í heiminum; New York minute, átakanleg kómendía þar sem slóðalega rokkímynd unglins stangast á við dragtartýpuna sem sveipuð er fullkomnun. Mjög góð mynd með feikisterkan söguþráð sem og boðskap. Ekki? - jú.
Þar sem ég var svo hress skaust ég út í bæ seinna kvölds að hitta fólk á húsi sem selur stundum kaffi. Þar voru elsku Úlfur, Tumi, Zakaríus, Haukur, Villi og fleiri. Og framar á staðnum sátu Elín og kæró, ásamt Hrönn. Langt síðan ég hafði séð þær. Þar sem ég var bara í því að fara frá fólki ákvað ég að rölta bara aftur til stelpnanna í vídjó þegar lýðurinn ákvað að fara á pucchini. En viti menn, sigurður hringir og spyr um hangs. Fórum á kaffibar og sátum þar dágóða stund í góðu glensi. Það var asnalegt fólk við hliðina á okkur sem fannst fyndið að leggjast á hvort annað, þannig að við héldum að bjarkargötu í smá hitting og fengum far heim. Mamma gaf mér góð viðbrögð er heim kom:
Móðir: Hvar varstu?
hetjan úr vestri : Ég var bara úti í garði að reykja ógeðslega mikið hass.
Móðir: (brá rosalega) Guð vilborg ása, ekki segja svona.
hetjan úr vestri : ehh. góða nótt.

Mér finnst eiturlyfjabrandarar rosa fyndnir.
Ég fór í bíó með KatvsHall áðan (nei djók, það er sko vs. ace. sko) á Meet the Fockers. Já, ég myndi segja að fyrsta korterið af myndinni hafi verið frábært, en þar sem ég þurfti að fara útúr salnum eins og hálfviti eftir það, þá náði ég ekki meir af myndinni. Minnar hjálpar var þurfi. Og hvað geri ég ekki fyrir aðra?
Hey, ég hef í rauninni aldrei séð framan í sjálfa mig. Ekki þú heldur. Við höfum bara séð eitthvað sem speglast eða endurvarpast á einn eða annan hátt frá útliti okkar. Hvað ef að það sem bjó okkur til skapaði okkur þannig að við sjáum alltaf eitthvert allt annað andlit í spegli er við horfum í hann? Og fólk sér mig allt öðruvísi en ég held ég sé. Ég var alltaf frekar hrædd við þetta á mínum yngri árum.
Mig langar í epli. Epli O.

I wish I could eat the salt off of your lost faded lips.

2005-02-11T20:55:00.000+01:00

Í gær var sá dagur þar sem fólk birtist hvert öðru sem aðrar persónur en þær í rauninni eru. Þá er sett upp enn ein gríman. Þ.e.a.s. þá fá 10 ára stelpur tækifæri til að klæða sig upp sem hórur, mellur, eða gleðikonur. Þær meiga velja. Ég og kat vorum svo old school, retro og kúl að við skrópuðum í skóla til að fá okkur að borða. Við vorum það nautheimskar að fara í kringluna. Kringlan á öskudegi, ≠ yay.
Önnur hver smástelpa var uppdressuð sem bratzdúkka. Þær voru allar í magabolunum, með sprayhárið, í þvegnu glimmerbuxunum, flegnu pólíester bolunum, sjúgandi á sleikjóum líkt og eitthvað annað væri verið að gefa til kynna. Þegar ég var 10 ára var ég Pera, já pera á öskudag. Mamma saumaði flottasta, græna perubúning í öllum heiminum, með grænni, samlitaðri hettu með áföstu laufi. Ég tala eins og ég sé níræð. En ég er bara í sjokki. Ó þið vestrænu kynlífsdúkkur. Ég vil slá ykkur í framan.

Annars var hinn mikli árshátíðardagur í gær. Og mikill var hann. Hann fór rólega af stað þegar bekkurinn mætti heim til mín kl 10 um morgun, full eftirvæntingar og ánægju. Á borði voru bollur í brauðformi sem og vökvaformi. Þar var spilað á hin ýmsu hljóðfæri, sungið, og spilað poppunkt. Ég blés upp ógeðslega mikið af blöðrum kvöldið áður. Lognaðist útaf af og til. Ég var svo ánægð með blöðrurnar að ég tók myndir af þeim.

Eftir herlegheitin keyrði elísabet á fjölskyldubílnum, okkur hildi, vöku, ingibjörgu og valborgu útí bæ þar sem við keyptum okkur eyrnalokka í lítilli búð á óðinsgötunni. Ég keypti fallegustu eyrnalokka sem ég hef séð á ævi minni. Glitrandi grænir. Þeir voru allt sem ég hef þráð lengi. Og, já. ég er búin að týna þeim. Mig langaði að leggjast niður og gráta þegar ég fann ekki lengur fyrir þeim í eyrum mínum. Það er svo erfitt að vera með klemmur. Oh ég sakna þeirra svo.
Allavega. Gleði þarf ekki að innihalda hluti. Eftir bæjarferðina skutumst við uppí háskólabíó og hlustuðum þar á forseta íslands ávarpa menntskælinga reykjavíkur. Sjálfur var hann forseti framtíðarinnar um 1960. Hann sagði langa sögu um það þegar hann og vinir hans í MR buðu halldóri laxness að koma á fund við þá. Þeir ætluðu að sýna honum að þeir væri betur að sér í bókmenntum en hann, mr-hrokinn er víst frekar gamalt hugtak. Herra laxness gekk að þeim dauðum í þessu bókmennta-batli. Það kom mér á óvart hvað okkar forseti hefur ágætan húmor. Ég hló eins og 13 ára strákur að horfa á family guy.
En dagurinn leið í ljósri birtu sælunnar yfir því að eiga frídag, og ég mætti til Hildar um 5 leytið, öll svona, hálftilbúin. Það er alltaf svo fyndið, þegar einhver er bara hálftilbúinn. Ég var það einhverveginn allt kvöldið. Ætli ég hafi ekki bara orðið tilbúin eftir að ég kom heim. En hjá hildi voru stelpurnar að leggja loka hönd á meistaraverkin. Ég hef aldrei séð eins mikið snyrtidót í einu rými. Og svo voru líka alskyns tæki og tól. Rúllur, meiri rúllur, heit járn í massavís og blá sprey. Ég ætlaði að prófa bláa spreyið, en sneri gatinu efst á brúsanum meira að andlitinu en hárinu. Það var, frekar ógeðfellt. Vaka slétti á mér hárið eins og hún kann best, og eftir smá tíma vorum við komnar útí bílinn hennar hildar, með fínheitastigulinn á við heila áhöfn í buckingham höll. Valborg missti vettling undir bílinn, og þar sem hún var í fannarhvítum kjól var aumingja vilborgu skipað að fara á hnén og ná í hann. Ég fékk drullu á kjólinn minn. En leiðin lá út á Ítalíu, veitingahús, þar sem restin af hópnum beið eftir okkur. Ég og valborg vorum svo blankar að við fengum okkur sameiginlega máltíð. Og vatn. Allir voru í sínu fínasta og salsa tónlistin sem spiluð var gerði þetta enn meira royal. Ég og Halla þórlaug vorum á sitthvoru borðinu sem gerði það að verkum að kallað var á milli og mikil læti brutust út.
En þar sem fólk var það eager að komast í fyrirpartýið, þá var ekkert mikið verið að hanga á ítalíu. Við stelpurnar hlupum útí bíl í öllum snjónum og skutluðumst að kvennaheimilinu Hallveigarstaðir, þar sem margt var um manninn og mikil gleði í lofti. Halla besta hringdi að sagðist hafa fengið miða á ballið. Það var hamingja. Og við hamingjuna átti eftir að bætast meira krem og nammi. Því þar sem halla var á bíl ákváðum við að sækja hana Kat okkar og taka hana með í fyrirpartýið. Við keyrðum út á nes með kasettu í tækinu sem halla hafði tekið upp í 8. bekk. Það var rosalega fyndið.Þarna vorum við orðnar 3 saman, og settumst á hringborð með sigga, jón ben og fleirum. Bakkus vall af borðum og Aron dansaði innilega. Eftir smá tíma var ballið næsti áfangi, kat var skutluð heim, sem sökkaði, og ég, Halla, Sig og Gunnar keyrðum uppeftir. Evil kom í útvarpinu og þar sem ég hafði verið að syngja viðkomandi lag allan liðlangan daginn, var það frekar stór viðburður hjá mér. Blóm í maga mínum.
Ballið var haldið í Gullhömrum, grafarholti. Glæsileg bygging sem og fólkið sem hún innihélt. Glæsilegt ball. glæsi. legt. Hitti júlíu ara, sem ég hélt alveg þangað til fyrir u.þ.b 2 vikum að væri allt önnur manneskja. Það er fyndið. Svo var Gulla líka þarna, hana er ég ekki búin að hitta lengi, sem og sigga L. Endurfundir eiga sér alltaf stað á hátíðardögum.
Nú, er klukkan var að ganga 3, ákváðum ég, halla og jónb. að fara og kaupa okkur pulsu á select. Siggi varð eftir á ballinu, þó ég hafi reynt með öllum mínum kröftum að toga hann niður stigann, en allt kom fyrir ekki. En á select var gaman, þarna stóðum við þrjú, ég og halla í tjullkjólunum okkar og jón í kjólfötunum. Hefðarfólk að borða pulsur. Mm hún var svo góð.
Vá, hversu vel tókst mér að þræða gærdaginn? -mjög vel.
Úlfur, Halla og Kat eru öll að fara í stórfélagsferð í kvöld. Gaman að sjá hvernig hún kemur út -> :)
Ég mun sakna þeirra í alla nótt. Annars er ég að fara í afmæli til Höllu þórlaugar uppáhalds, og ég veit ekkert hvað ég á að gefa henni. Er knús ekki bara málið? Ég er farin að baka pizzu með mömmu minni. Við ætlum að halda eftirmiðddags partý.

Múfta ellegar vesír.

2005-02-08T13:28:00.000+01:00

Hvað eiga menn þá að gjöra?
Þú skalt þegja, sagði dervísinn.
Ég var farinn að hlakka til, að mega rökræða ögn við yður um orsök og afleiðíngu, um hinn besta heim, um upphaf ills, um eðli sálarinnar, um hið forákvarðaða samræmi.
Maður verður að rækta garðinn sinn.

Annars er ég létt, létt í dag. var búin í skólanum ellefu morguns, árla, árla að mínu mati. Þaut í gula farvagninn og hér er ég. Hér í teymi sem inniheldur aðeins mig, tölvu, sögubók, og kókómalt. Og ánægð er ég? Svei mér já. Þrátt fyrir hausverk í vinstra heilahveli.
Ég og Halla kung pow (haha) ætlum að baka saman á morgun, já það var ákveðið fyrir stuttu. Ég ætla að koma með uppskrift í skólann. Uppskrift, ergo bakstur, ergo næring, ergo hamingja.

Undir þokunni, þokunni, þokunni, og ég mun yfirgefa þá alla.

Byrjuð að sauma kjólinn sem ég hyggst eindregið að ganga í aðfaranótt föstudags þann 11. febrúar (nb. febrúar). Ég og móðir mín fórum í leiðangur í gær og keyptum dýrindis efni úr bómul, sem og akrýl. Þar má nefna tjullið sem koma á undan aðal-efninu, sem mun vera úr svörtum blúnduefnum. Á kjólinn allan sauma ég svo gyllta eða græna veru, sem mun teygja sig þreytulega yfir kjólinn, þannig að andlitið sjálft liggur yfir magann. Veran verður saumuð með áföstum perlum. Perlum sem glitra. Dæs.

Sigurlaug helga kom í heimsókn í gærkvöldi, við ákváðum í sameiningu að læra sögu veraldar. Við komum okkur fyrir og byrjuðum. Eftir aðeins fáein augnalok var spóla komin í tækið. Þar af leiðir að ég er mjög illa stödd undirbúningslega séð fyrir sögupróf sem mun eiga sér stað á morgun.
Ó væru sögupróf ekki dýrðarleg ef segja ætti aðeins sögu?

Þetta er tvíburasystir mín.
Hún er læst uppá háalofti og ætlar að borða ykkur í kvöld.

Talaðu við mig, dansaðu við mig.

2005-02-06T18:13:00.000+01:00

Í gær fór ég í Bónus með móður minni.
Strax og ég steig inn í þennan gula klump fann ég fyrir ógleði og vanlíðan. Eftir endalausa troðninga á milli langra rekka og slag yfir hinum ýmsu óþurftar vörum stóð ég í röðinni. Á undan mér í henni voru 7 manneskjur, hver og ein með sína troðfylltu gulu kerru. Þrír einstaklinganna voru með börn með sér, og einn þeirra var ásamt maka. Börnin grétu og toguðu í úlpurnar á mömmum sínum og öskruðu um nammi. Þegar ég heyrði innantómu kassapípin og skruðninginn í kerrunum langaði mig til að troða hendinni á mér oní kok og rífa upp allt líffærakerfið eins og það leggur sig, og slengja því í andlitið á næsta manni.
En ég gerði það ekki og áður en ég vissi var ég á leiðinni heim í besta skapi. Mér er þó ennþá meinilla við þessar.. búðir?
En í dag er, já merkilegur dagur. Hann er í eigu mjög sérstakrar manneskju sem mér þykir vænt um. Elsku Halla er sautján í dag og við ætlum að keyra út um allt á eftir. Á bíl. Bíl sem má keyra.
Ég og kat gáfum höllu flottustu gjöf í heimi. Við samt gleymdum að gefa henni skikkjuna. En gjöfin samanstóð af kíló af nammi, popppoka, mugimama is this monkeymusic, kórónu, og veldissprota. Öllu var þessu vandlega komið fyrir í umbúðum sem við fegruðum fagmannlega. Við ættum í alvörunni að koma upp svona gjafaskrifstofu og láta fólk hafa samband ef það væri í vandræðum við að finna gjafir handa einhverjum sem þeim þykir vænt um. Hringið strax í dag.
Haldið var upp á komu sautjánda ársins í gærkvöldi þar sem snótin bauð mér, kat og úlfi í kvöldmat. Þar fengum við það besta í heimi; kjúklingasalat á la Halla, og pönnukökur í stórum skammti undir sætu spili mugison. Kerti voru á borðum og stóru, loðnu kisurnar hennar höllu fylgdust grannt með utí horni. Ég skrapp heim um 10 leytið til að.. já anda. Þannig er það, að ég er með alveg enorrmösslí mikið ofnæmi fyrir litlum og sætum kisum sem eiga það bara til að láta mig halda á sér. Ég ætlaði að hitta stelpurnar á Hjálmum, úlf á fennez (held ég) eða sig´n J.B á fredo en ég bara. meikaði ekki meir. Ekki með augun svona rauð og enga skó til að vera í . Steinsofnaði um miðnætti.
En kvöldið var frábært, sem og kvöldið þar á undan. The incredible greatness of the giant.
Til hamingju elsku Halla besta sæta fallega fína dúllubolla

Já, hún situr á hellulögðum stéttum í parís.

Hún brosir asnalega með uppáhalds sinni

oo. sætt. luuuv

Ég og Vaka erum búnar að verað leika síðan 10 í morgun. Við poppuðum popp í potti og fórum og keyptum okkur appelsínusafa útí búð. Svo horfðum við á Jimmy og store fersken. Á dönsku nota bene. Mér finnst endalaust gaman að tala við súlkuna. Skoðanir barna eru svo miklu betri en fullorðinna.
Vaka : vilboorg, veistu hvað?
vilborg : nei, ég veit ekki. segmér.
Vaka : Menn eru líka dýr
vilborg : já, eins og öll hin dýrin
Vaka : já. en þau skilja okkur ekki neitt.
vilborg : nei, og við ekki þau
Vaka : Nema ég, ég skil alltaf hvað Guðjón segir (kisinn hennar)
vilborg : nú er það?
Vaka : já, alltaf þegar ég held á honum, haa, og hann segir mjá, haa, þá er hann að segja "láttu mig niður vaka, láttu mig niður".

Mér fannst þetta rosa sætt.
Ég ætla að hringja í kat og vekjavekja hana. he he he
Matt deimoooooon

19:50

2005-02-03T20:07:00.000+01:00

Mér er illt í maganum og það er drasl í herberginu mínu. Mamma vill að ég læri efnafræði, ég get ekki hitt neinn úlf í kvöld og lampinn inni hjá mér er ónýtur. Ég finn enga sokka og mér er kalt á tásunum. Blekið í prentaranum er búið og það er ekki helgi fyrr en eftir fimmtán klukkutíma, tuttugu og fimm mínútur og þrjátíu og sjö sekúndur. Pabbi og vinur hans eru með hljómsveitaræfingu inní stofu og hafa læti. Ég teiknaði mynd áðan sem varð ógeðslega ljót. Það settist daunillur karlmaður við hliðina á mér í strætó og spurði mig hvað ég gerði á kvöldin. Ég missti uppáhalds möppuna mína í jörðina og læstist inní, já inní húsi. Og mér er líka rosalega illt í maganum.
Samt sagði ég við fólk að ég væri hress á msn. Það er ljótt að plata.

Það var samt pínkulítill strákur sem brosti til mín áðan og sagði mömmu sinni að ég væri stelpa.

Antibalas Afrobeat Orchestra

2005-02-01T15:08:00.000+01:00

Í dag þreytti ég stærðfræðipróf.
Á meðan stærðfræðiprófum stendur, fer ég í gegnum 3 tiltekin stig.

1) Sjálfsdáðarstigið
- Ég sest niður, ég er tilbúin. Með hárið reytt upp í einhverskonar tagl og ekkert á borðinu nema skriffæri og vasareiknir. Ég byrja að taka blýið úr skrúfblýantinum og láta það aftur í, aftur og aftur.
Hugarástand: „Þetta er ekkert mál, þú lærðir alveg eitthvað og þetta er ekkert rosa mikið efni“.

2) Löngun til eyðileggingar
Prófblaðið komið í hendur skaðræðisbarnsins. Á þessu stigi geri ég mér grein fyrir fyrrum ranghugmyndum mínum. Ég kemst að því að þetta ER mikið mál, ég lærði EKKI heima, og þetta ER rosalega mikið efni.
Hugarástand: „Sjittfokksjittfokksjittfokk“

3) Örþrifaráð
Þegar um 5 mín. eru eftir af próftíma er ég komin í það teymi að mér finnst markmið dagsins í dag einfaldlega vera bara það að fylla upp í hverja spurningu með ýmsum táknum og fullyrðingum. Það kemur fyrir að ég rambi á eitthvað sem gefið er stig fyrir og næ því oftast að halda mér rétt yfir falli.
Hugarástand: „Þetta gæti alveg eins verið rétt eins og eitthvað annað“.

Mér gekk semsagt ekkert alltof vel.
En ætti maður ekki bara að vera að gera eitthvað allt annað? Til hvers að leggja þetta á sig, þegar maður gæti verið í flugvél á leiðinni til Kólumbíu, Japan eða Brasilíu. Vonnvei-tikket. Þar gæti maður verið í nokkur ár, farið svo einhvert annað.. verið þar. Kynnst öllum í heiminum. Átt alla vini í öllum heiminum. Maður gæti keypt sér rúgbrauðsbíl og keyrt um öll heimsins heitu lönd í góðra vina hópi og góða kasettu til að hlusta á. Eða farið til parís og setið á stóru brúnum sem liggja yfir Signu og spilað á gítar með fólki, hópar frá hópum til annarra hópa. Allir glaðir að syngja í sólarlaginu.
Nei, ég vil sko frekar vera heima. Já, heima að læra um nálgunargildi talna, og pirra mig yfir því hve erfitt er að loka gluggunum inní herberginu mínu. Það er kósý.

En annars er ég ekkert alveg svona grá. Meira að segja ekki í dag. Er að rista beyglu, drekka nesquick kakó og hlusta á Lali punað mitt. Og það er ekki grátt.
Pabbi minn er líka uppáhalds þessa dagana. Fyrir nokkrum vikum kom hann heim úr vinnunni alveg skælbrosandi og gaf frá sér orðin, „Veistu hvað, í dag keypti ég nýtt trommusett!“ sem var víst ákvörðun sem kom alveg upp úr þurru, og hann er búinn að dúsa inní stofu á kvöldin alveg siðan. Stundum fæ ég að spila með ef honum finnst hann vera kominn með einhvern töff og flókinn takt. Hann fílar svo þessa nýbylgjutakta. Svo kemur mamma inn og segir að við eigum að stofna feðgin-hljómsveit. Mér finnst það ógeðslega fyndið.
Pabbi er samt maður dagsins. Flesta daga e.t.v.

1970. Pabbi Rokk. Frekar snúinn í framan.

1993. Ása, vilborg að herma.

Mig langar með Höllu og Katrínu í skólaferðina þeirra til Frakklands árið 2008.
Lali Puna - Together in electric Dreams
og
Peanut Butter Wolf - Styles crew flows beats
haha. Nafnið aðeins flottara en lagið.
EmVulFlow

(Ed case/sweet IRIE Re-fix)

2005-01-31T16:41:00.000+01:00

Hey, komiði hingað.
hér er hlýtt og gott að vera. Allir saman vinir.

Muniði eftir Gorillaz? Ég hef ekki átt margar al-uppáhaldshljómsveitir, en það voru gorillaz svo sannarlega á tímabili. Sumarið 2001 fór ég ein sem barnapía til Danmerkur og hlustaði a.m.k. sjö sinnum á dag á diskinn. Ég ýki, en aðeins til að auka áherslur. Á meðan litlu rauðhærðu krakkarnir voru úti í góða veðrinu að týna froska, þá sat ég inni með geislaspilarann. Ég hafði engan til að tala við heldur.

En það var bara eitthvað sem heltók mig. Kannski myndböndin, ég veit ekki. Mér fannst þeir bara svo. kúl?

Ég veit ekki hvað maður teiknaði marga tú-dí.
En ég prófaði að hlusta á diskinn áðan, eftir svona eins og hálfs árs pásu. Og ég veit ekki, ég ýtti á stop frekar fljótlega eftir að hafa látið hann í. En þeir eru þó ennþá í hjarta mínu.
En helgin var rosaleg. Ég vil ekkert vera að þræða hana þó. Dregur bara úr henni. Fyrir utan það að Sigurður Kjartan vann 13.000 kr-, í póker á grandrokk. Hann hljóp upp til okkar með þau yndislegustu svipbrigði sem ég hef séð. Eins og hann hefði eignast heimsálfu.
En ég tók smá myndir yfir helgina. Frá afmælinu hans andra og heima hjá Úlfi. Ekki margar þó. Ég gleymi alltaf að taka vélina upp úr töskunni.

Kakan sem ég og katrín "bökuðum" þarna til hægri. Mm mig langar í svoleiðis núna.

Svefn er það mest spennandi sem ég veit. Maður verður þreyttur af einhverjum ástæðum, lætur einhver húðlok dragast saman og bíður þangað til maður missir meðvitund. Svo opnar maður húðlokin eftir marga klukkutíma og fer að gera eitthvað allt annað.
Ég hef rosalega löngun til að stunda þetta ferli akkurat núna. Ég er þreytt.. ur.

Jón Ben: Hvernig ætli það sé að vera strákur?
Siggi: Það sökkar örugglega
ása, Vilborg: Ha?

vill einhver koma og poppa popp í potti og horfá vídjó í kvöld? ( úl, ha, ka?)

Lesku vinur.

2005-01-25T16:15:00.000+01:00

Ég vil benda á sláandi færslu minnar heittelskuðu Kat, sem átti við skrímsli að etja síðasta ár og árið þar á undan. Það er frábært að opinbera hlutina eins og hér á við, þetta er ekkert feimnismál heldur bara hreint vandamál sem sest að í mörgum. Strákum sem stelpum. Ég fór aðeins að hugsa útí þetta allt saman og gerði mér fullkomlega grein fyrir því hvað ég sé fegin að katrín sé komin til sjálfs síns, því þráðurinn var orðinn ansi tæpur á tímabili. Það var einn hlekkur í keðjunni, sem samanstóð af fimm stelpum, sem var að brotna.
Og keðja er aldrei sterkari en veikasti hlekkurinn.

Elliot Smith - Dont go Down

En jæja, til að koma okkur aðeins niðrá jörðina, þá bakaði ég köku í gær. Ég taldi mig sniðuga, að vera svona sniðug. En ég komst að öðru. Ég er ömurleg að baka. Ég hélt ég væri nú alveg ágæt, en það er ég svo sannarlega ekki. Alltaf þegar það er spurt mig um einhverja sérstaka hæfileika svara ég „uu, ég kann að fara í afturábakbrú.. og.. ég er ágæt í að baka! “ Núna er það bara fyrri staðreyndin. Ég ætla sko aldrei að baka aftur. Og svo á ég örugglega eftir að hætta að gera farið í afturábakbrú. Þá á ég ekkert eftir og á eftir að horfa á sjónvarpið allan daginn. Og vita aldrei hvað ég á að tala um í kringum annað fólk.
Eða eitthvað annað nöturlegt.
Vá ég mana hvern sem er til að koma og smakka þennan viðbjóð. Ég hlýt að hafa gleymt einhverju, það á ekki að vera hægt að baka eitthvað sem er svona vont.

Þetta sem kemur hér á eftir er editaður póstur.
Ég ætla að gera aðra tilraun í bakstri. Úlfur nokkur ætlar að koma í heimsókn og ég ætla að baka aðra köku. Og hún mun sko heppnast. Ég er komin með alveg gegnum þéttpotta uppskrift, og ef ég les hana svona þrisvar yfir áður en ég byrja, þá getur ekki neitt farið úrskeiðis er það? Framhald seinna.
En annars fór ég í Landsbanka íslands áðan. Ég tók miða sem stóð á talan 178.
178.
Svo kom eins tala á svarta skjáinn. Þá átti ég að gera.
ása, vilborg : Halló. Ég vil vera í þessum banka.
bankakona :Uhmm.. viltu stofna reikning?
ása, vilborg : já. ég vil stofna reikning.
bankakona : hvernig reikning viltu stofna?
ása, vilborg : ömm. reikning sem maður lætur peninga inná.
bankakona : ...............
ása, vilborg : ég vil bara fá landsbankakort takk.
Það er allt orðið svo flókið. "hvernig reikning?" hvað er það? ég vil bara reiknING. Það er ekki hægt að hugsa einfalt lengur. Það er ekkert sem kallast stílhreint eða simpúl.
En allavega, þetta hófst og ég gekk út á austurstræti með kort og "landsbankagjöf" í vasanum.
vá, góð saga vilborg.

Ég er að fara að gera stuttmynd um Atla Húnakonung í sögu. Ég dró miða með hans nafni úr bing fullum af fleiri miðum. Þetta voru örlög. Örlög fyrir hvað, ég veit það ekki. Raggi og co. ætla að hjálpa mér þar sem ég er svo ófær í návist tækja og tóla. Og ég fæ kameru hjá stóra bró. Ég ætla að brjóta blað í sögu kvikmyndaheimsins. Ójá. Fylgist með... "atli húnakonungur" <- allt sem þið þurfið að muna.

Raggi og Kjartan kvikmyndagerðarmenn

Komin með miða á gusgus á laugardaginn. Það var bara svo geðveikt á gusgus á airwaves að ég verð að reyna að kroppa í bakka fortíðarinnar á einhvern hátt. Svo á morgun er það afmælið hans andra, þar sem hann og jón gísli bróðir eru í bænum. Ég, katrín og andri horfðum saman á bigg lebávskí í gærdag og borðuðum ótrúlega mikið af mat. Það var gaman.

Ég og kröstí bjuggum til íslenska brit-pop sveit.

Bananasnow

2005-01-19T15:30:00.000+01:00

Ah það er svo gott að koma heim á daginn og vita að maður þarf að læra og vita að maður eigi ekki eftir að gera það hvortsemer og nýta þá bara tímann í að gera það sem maður vill í staðinn fyrir að eyða honum í að þykjast vera að læra. Og ég vel að gera ekki neitt. Ég ætla að búa til einn límmiða og restin bara. talva.
Oh how sane am i.

Ég ætla að segja ykkur sögu.
Þið eruð stödd á heitum sumardegi árið 1995. Staðsetningin er bollagarðaróló, Seltjarnarnesi. Tvær ungar stúlkur róla sér ákaft með fiðring í maganum og glampa af áhyggjuleysi æskunnar. Þær taka upp á því að sparka af sér skónum í taumlausri gleðinni og eftir dingla berar tásurnar. Rólurnar eru smíðaðar úr tré. Undir rólunum er pallur. Pallurinn er einnig úr tré. Tréspýturnar eru festar við jörðina með málmhlutum sem kallast naglar. Leikvöllurinn er gamall og mörg leiktækjanna í hálfgerðu lamasessi, og víðsvegar hafa naglar og skrúfur tekið að standa uppúr tréspýtunum. Unga stúlkan í vinstri rólunni með dökka hárið rólar af ofsa og býr sig undir næstu dýfu sem samkvæmt spyrnunni átti að verða rosaleg.
Hún fór bara hálfa sveiflu.
Hægri leggur skall á stórum nagla sem sökk djúpt inn í ungt hold stúlkunnar. Blóð.

Þetta atvik er eina skiptið á minni ævi sem ég hef, já, meitt mig. Öll mín bein hafa alltaf verið heil, og ég hef aldrei lent í slysi. Fyrir utan ofangreint. Ef það má kalla slys.
En í rauninni ætti þetta að vera einmitt öfugt. Ég lærði aldrei almennilega að hjóla og riða enn í beygjum á þessum ótraustu málmhestum. Get bara sagt að ég er mjög léleg að hjóla. Og hjálparadekk.. hvað er það? ég datt. og datt. og datt. Ekki mikið hjálp í því huh. Annars hef ég eiginlega aldrei lent í neinu atviki þannig. Nema kannski þegar systir mín lét mig drekka edik.

Kings of Leon - King of the Rodeo

Vá, það á enginn sínar hugmyndir. Allar hugmyndir eins manns eru frá öðrum komnar o.s.frv. Meðvitað eða ómeðvitað. Greinar eða pistlar fréttablaða eru samantekt af utanaðkomandi hugmyndum blaðamanns sem undirmeðvitundin, eða meðvitundin hefur fest í vefjum sínum síðustu daga hjá viðkomandi. Það sama á við um alla tónlist, frá aphex til nylon og yfir í níundu sinfóníu beethovens. Hver einasti tónn er aðeins dropi í hafsjó stolinna stefa hvaðan sem er. Til er í rauninni ekkert sem kalla má "höfundarétt". Auðvitað útfærir hver og einn sína litlu stolnu hugmynd á sinn hátt, og út kemur eitthvað nýtt sem á rætur sínar að rekja til hugmynd einhvers annars, sem fékk hugmyndina frá öðrum sem fékk hugmyndina frá öðrum sem fékk hugmyndina frá öðrum.
Þetta kerfi virkar og berst nokkurnveginn eins og tilfinningar.
Maður réttir þær á milli án þess nokkuð að taka eftir því.

Ég fór í bíó í gær, svona til að hætta þessari ofangreindu umræðu. Ég sá rosalega góða mynd á franskri kvikmyndahátíð sem heitir Langa trúlofunin, leikstýrð af sjálfum Jean-Pierre Jeunet. Alveg. já, rosalega falleg. Maður varð skotin á að horfa á. Ég fór með mínum elskulegu Kat/Höllu. Slepptum því að mæta á bjórkvöld mh og fórum heim. Svifum á skýi eftir myndina.
Sigurður átti afmæli síðustu helgi og við fórum út að borða á besta stað í heiminum. Ég man samt ekki hvað hann heitir. En þar var japanskur matur og (átti að vera) japönsk tónlist, en hún sándaði meira eins og eitthvað indverskt brit-pop. Við fengum prjónakennslu.

Lið undir minni stjórn vann Sólbjartskeppni síðasta mánudag. Við unnum og sigruðum.
Alveg undir minni stjórn.

Einu sinni voru tvær verur sem hétu Jara og Bó. Þau urðu svo svöng að þau átu alla í heiminum þangað til þau voru bara ein eftir. Svengdin kraumaði ennþá og Bó borðaði Jöru og Jara borðaði Bó, þannig að þau breyttust í hvort annað. Jara varð Bó og Bó varð Jara. Þetta gerðu þau aftur og aftur og aldrei urðu þau svöng aftur. Úterævintýri.

Þessir kallar eru undir rúminu þínu.

Bamba Klaw

2005-01-15T13:39:00.000+01:00

Þegar ég var á mínum Ísakskóla-árum (4-8 ára), þá hafði ég rosalega gaman af því að hlusta á dánarfregnir í útvarpinu. Aðal punchið var hversu mörg "barnabarna" börn voru aðstandendur. Oftast var það þó aðeins barnabörn/barnabarnabörn. En ég man eftir einu skipti þar sem hin látna hét Guðrún, ég náði ekki hvers dóttir, og hún stóð svo sannarlega upp úr. Hún hafði átt barna-barna-barna börn. Ég varð alveg stjörf þegar ég heyrði viðkomandi frétt, og hef aldrei heyrt slíka aftur. Ég var sármóðguð yfir því hvað fréttaþulan beindi sér snögglega að næstu dánu manneskju, eins og guðrún hefði ekki skipt neinu máli þannig. Ég hugsaði mikið um þetta væntanlega, man ennþá fyrra nafnið.
Svo voru það dánarstaðirnir. Heitu fréttirnar hljóðuðu einhvernveginn svona, „Bráðkvaddur að heimili sínu síðastliðinn mánudag“, eða „Lést af slysförum“ Þá skildi fréttaþulan hlustendur eftir í efa, og endaði fregnina á staðfestingu sem leiddi af sér óteljandi vangaveltur og spurningar. Ó fréttaþulan.

En það var eitt sem mér fannst svo skrýtið og ég skildi ekki fullkomlega fyrr en, já eftir mín Ísakskólaár. Það var þetta : „Útförin verður haldin í Kyrrþey“.... Ég vissi ekkert hvar Kyrrþey var, og afhverju í ósköpunum svona margir menn voru sendir þangað eftir dauða. En ég var samt alveg ákveðin í að ég vildi fara til Kyrrþey þegar ég dæi, því það virkaði alveg eins og fínn staður. Lítil eyja í nágrenni við ísland, hulin engu nema kirkjugörðum (eða -görðum, býst ekki við einhverri kirkju í Kyrrþey), grafhýsum og legsteinum. kósý huh.
Þegar ég komst að hinu sanna um miklu Kyrrþey, eða.. kyrrþey, þá fannst mér ég hafa verið heimsk í mörg ár. En hugsiði aðeins um þetta, væri ekki fínt að bara hrúga öllum líkum saman í einn graut, og endurnefna, segjum Viðey í Kyrrþey, og bara stafla þeim upp þar og tala ekki um það? Þá myndi þetta kirkjugarðaplássavandamál íslands verða dautt, meira pláss fyrir eitthvað annað, s.s. byggingar, og enginn þyrfti að hafa áhyggjur af uppvakningum í næsta nágrenni að reyna að komast inn í húsið þitt. Svo væri tilvalið fyrir eins og steggja-, eða gæsapartý þegar reynt er að finna stríðnisatburð fyrir viðkomandi brúðguma-, brúðarmey, bara „hey! bindum þau og sendum til KYRRÞEY!“ .. málið er dautt.
Höfum samband við ríkisstjórn og útfarastofu Íslands strax í dag.

Virðingarfyllst, vilborg Ása dýradóttir.

Hundreds And Thousands

2005-01-13T16:28:00.001+01:00

Í dag var komið með hugmyndir af rökfærsluritgerðarefnum. Mér fannst hver hugmynd ekkert smá sniðug þegar við vorum að ákveða þau, og ég iðaði alveg í skinninu, en svo þegar við vorum að renna yfir þetta hafði ég ekki löngun til að skrifa um neitt af þessu. En ég ætla samt að deila með ykkur örfáum hugmyndunum:

Með eða á móti skiptinemum
Með eða á móti fíklum
Með eða á móti hári
Með eða á móti öldruðum
Með eða á móti árstíðaskiptum
Mér fannst Skiptinemahugmyndin best. Og þá á móti.

Í dag og gær hef ég þurft að sætta mig við ýmis konar áróður.
Dæmi.

Guðný : má ég skoða skyssubókina þína?
vilborg : Nei.
guðný : þú mátt skoða mína skyssubók.
vilborg : þú átt ekki skyssubók.
guðný : þegiðu.

vilborg : ég kemst ekki á æfingu
halli : *(/?)65#"$"Ö_!$#/L("

mamma : hæ!hvarergemsinnþinn??égerbúinaðhringjahundraðsinnumþúertaldreimeðhannég
þoliekkiþettatalhólfertubúinaðlæra??égveitalvegaðþúertítölvunni,fáðuþéraðborðaogekkibaraeitthvaðrusl,eldaðuþérmatste
lpa,ogekkiþykjastlæraogverabaraaðteiknaégferaðtakaþessabókafþértaktuúrvélinni!!
vilborg : ...............

sigurður : ég hata talhólfið þitt
vilborg : takk.

jón ben og sigurður : ása, geturu opnað hurðina?
jón ben og sigurður : ása, geturu opnað hurðina?
jón ben og sigurður : ása, geturu opnað hurðina?

ég er svo mikill hlutur í dag. Það er samt frekar fyndið.

Kat og Halla (stelpan með spangirnar) komu í heimsókn í gær. Mér fannst það fáránlega fínt miðað við hvað við gerðum ekki neitt. Halla lá á stól, Kat í rúmi og ég í rúmi og það var það.
Hey ég tók myndir á gamlárskvöld. Samt eiginlega bara með fjölskyldunni, ég gleymdi alveg að taka myndir um kvöldið, það eru samt eitthvað tvær. Hérna. Það eru samt líka einhverjar aðrar möppur þarna. Horfið bara framhjá þeim.

Gaman á gamlárs já.

Ég fór í íþróttatíma og sannaði í fertugastaogáttuna skiptið að ég kann ekki að framkalla í þrótt. Ég bara kann ekki íþróttir. Ég stend þarna í horninu og horfi á fólk gera einhverjar... æfingar?, í þessum socalled íþróttaFöötum sem takið eftir eru alveg sérstakt sektion af fötum þið skiljið, það má alls ekki vera í venjulegum fötum nei, þetta þurfa að vera Íþróttaföt. Ég vildi að ég ætti íþróttaföt.
Þetta er samt svo fáránlegt. Ég lít á íþróttir sem hvert annað áhugamál, og það er sko ekki í huga mínum, og mér finnst ósanngjart að fólk með önnur áhugamál þurfi að leggjast í það að mæta í tíma í einhverju sem það vill ekki gera. Ekki myndu skólayfirvöld neyða menntskælinga í að mæta í teikni/pókémon/tónlistartíma? Og að minni hálfu er það bara miklu meira fræðandi og mannbætandi en að hoppa yfir kubba sem heita HESTAR af einhverjum ástæðum guð má vita hverjum, og fá svo 5 í einkunn fyrir það. Persónulegt mál nú komið af stað. Hvernig er hægt að hoppa Fallega eða Vel yfir kubb? nei afsakið Hest. Ég sé ekki hvernig ég gat hafa fengið lélega einkunn í einhverju eins fáránlegu. Einkunn í að hoppa yfir Kubb. já, kubb. Hvað er að þeim?
Allavega tókum ég og halla þórlaug þennan tíma í reessgatið með því að framkalla eina hreyfingu og það var stuðmannadansinn á leiðinni inní sturtu liggur við.
Taka á offitu ungmenna? Pff, ég þekki engann sem er offitusjúklingur og það þarf enginn íþróttir nema kannski að sá hinn sami ætli að leggjast í einhvern glansandikjötsúkkulaðinammiogís4evah syndrome.

Lag fyrir alla sem ég elska, sérstaklega þig þú veist :
Max de Wardener - Automatic

Ojjjj pæliðí ef þið þyrftuð að drekka ótrúlega mikinn svita í könnu.

Claro de Luna

2005-01-04T15:12:00.000+01:00

Ég komst að því að Ísland er kommúnismaríki. Orsökin var sú að ég uppgötvaði að pulsa með engu kostar ekki krónu minna en pulsa með öllu. Munurinn getur verið heilmikill, og í heildina getur hráefnið sem notað er í pulsu "með öllu" namið milljónum. Þrátt fyrir það er verðið það sama. Við erum öll svo heimsk.

Um daginn kláraði ég og lauk við (sama merking) fjörutíu og átta algebrudæmi á mettíma. Ég fékk þessa sælu tilfinningu sem glampar af stolti og var mjög, mjög sátt. En sú víma entist ekki lengi nei. Siguður kjartan stakk köldum hníf í kvið minn með einni setningu. Og það á msn.
"Við erum ekki í algebru eftir jól."
Ég var orðlaus. Skrýtið hvað maður getur fyllst vonbrigðum á augnabliki.
Fyrstu skólavikunni líka lokið. Ný sæti, nýtt fólk. Ég sit á milli Guðjóns og Guðlaugar. Vá hvað það væri leim ef ég kæmi með einhvern kristinn brandara. Það ætla ég ekki að gera. Hafsteinn situr fyrir framan mig og Halla Þórlaug fyrir aftan.
Þau eru með bestu fáanlegu sessunautum og Guðjón gerði meraðsegja gogg í tíma. Partý.

Ég varð ekkert smá skrýtin um daginn og tók öll húsgögnin í herberginu mínu (sem eru fáránlega mörg þegar ég fór að spá í því) og dró þau út á mitt gólf herbergisins. Svo dró ég þau til baka. Nema bara á aðra staði. Þannig að núna er herbergið mitt eins og einhvers annars herbergi. Þá er ég að gista annars staðar hverja nótt. Svo til að toppa herlegheitin er ég búin að vera með hárið skipt í miðju og bakvið eyrun síðan. Mér finnst það alltaf jafn fyndið, hvern einasta morgun.
Vá, það þarf ekki mikið til að skemmta mér.

Ég stóð í gríðarlegu partýstandi alla síðustu helgi. Og það með fullorðnum sem og fjölskyldu. Þetta var eitt skemmtilegasta kvöld sem ég hef setið að. Við byrjuðum heima hjá úlfi, og þar sátum ég, úlfur, hans ma og pa, hans sys og hennar kær. og við sátum ekkert smá neihei, við sátum við borð frá hálf níu um kvöld til hálf eitt og drukkum kaffi, rauðvín, fallega nammið, piparsúkkulaðið og rjómakökuna. í fjóra klukkutíma. Mér var illt í líkamanum eftirá því ég hló svo mikið. Ótrúlegustu umræðuefni sem ég er ennþá að hugsa um. .com. Svo um hálf þrjú leitið labbaði ég gegnum fylleríslaugarveginn og tók leigó heim. Þegar þar var komið var þetta heljarinnar partý hjá mínum ma og pa, um tíu miðaldra hress manns búin að drekka 3% of mikið rauðvín. Þau voru samt soldið sæt.
Skrýtið hvað maður heldur að þegar maður verður fullorðinn hætti maður að skemmta sér. Ég fékk tvöfalda sönnun fyrir hinu gagnstæða á einu kvöldi. Ég ætla sko að verða gömul electro gella alltaf að halda partý. Og vera í leggings.
Daginn eftir héldum ég, guðný besta systir mín, og jonni uppí mosfellsbæ í matarboð til urra og lukku. Þau ætluðu að elda rosa fínan mat handa okkur en gleymdu að láta kjötið þiðna svo að við pöntuðum pizzu og fórum í trivial. Ég og lukka töpuðum í sambandi við spilið en gagnstæða liðið tapaði kúlinu algerlega. guðný var að útskýra hvar beisku bragðkyrtlanir væru á tungunni og náði að láta hálsbrjóstsykur hrökkva oní sig akkurat á eftir "sko", og orri kastaði tening ofan í glernammiskál, sem var ekkert svo nálægt sjálfum sér, eftir að hafa verið að segja hvað hann væri góður í að kasta.
Samt sem áður mjög fínir dagar að baki þrátt fyrir þessi rosalegu færsluleysi innra með mér.
Úlfur bolla sagði mér að þegar einhver hnerraði eitthvað ákveðið oft í einu í gamla daga, þá merkti það að sá hinn sami fengi svartadauða. Þessvegna segjum við Guð hjálpi þér. Þetta hafði ég ekki hugmynd um og ég er viss um að flestir gera það ekki. Ég met fáfræði mína yfir til annarra. Og það eru alveg endalaust af orðatiltækjum til sem svo margir sem enginn veit hvað þýða.
Eins og "að vera í S-inu sínu". Hvað eeer það? ég á ekki neitt S, og ef ég ætti einhverntímann eitt stykki, þá dytti mér ekki í hug að fara að klöngrast inn í það.
Ég væri til í svar við þessu.
feitt?
Kat VS Ace síðan okkar katrínar er eitthvað slöpp þessa dagana. Veit ekki hvort þetta eru endalok eða að síðan sé bara eitthvað að blikka auganu. Anda smá.
Þeir sem hafa ekki enn séð gripinn rekjið tölvumúsina fyrir framan ykkur þannig að bendillinn vísi hingað, og smellið síðan á vinstri hnapp.
Vá ég gæti verið flugfreyja.

Lagið lagið lagið : Ratatat - Seventeen Years <- ýta Það var samt germany to germany

Vissuði að orðið "geimsteinn" kemur yfir 1500 sinnum í biblíunni?

Panda Panda Panda

2004-12-27T13:01:00.000+01:00

Ah mig dreymdi að ég væri ein í heiminum bara með fólki sem ég þekkti ekki. Ég varð það sorgmædd að ég læsti mig inní kompu á póststofu, og gerði ekki neitt. Ég var svo hamingjusöm þegar ég vaknaði að ég tók til í herberginu mínu. Í dag eru allir velkomnir í heimsókn, ungir sem aldnir. .. aldnir? Það skín af hreinlæti.
Ég elska bara svo fólkið í kring þessa dagana. Ég held að draugar jólanna séu á herðum mér eða svo. Mér þykir svo.. vænt um ykkur þið vitið hver. Ah ég er væmin í dag.
Þessi eru þó alltaf í hásætunum :

Jáhá. Svona eru þau eitthvað sæt eitthvað.

Bærinn á eftir með henni Höllu. Ég ætlaði mér að skipta einhverju en ég fékk svo fallegar gjafir að ég fann ekkert til að skeptaa. Ætli ég fljóti ekki bara með samt.
Ég sá stelpnahóp í gær og uppgötvaði svolítið.
Í dag eru allir öðruvísi en allir aðrir. Þá erum við að tala um þá staðreynd að þeir sem eru venjulegir verða öðruvísi en hinir.
Já krakkar, þetta er komið hringinn.
Oh það var svo gaman þegar örfáir voru þessar "svölu" týpur. Þá horfði maður heltekin á eftir viðkomandi. En núna eru allir komnir með þetta lúkk og maður veit ekki hvert á að horfa. Maður veit ekkert hver er hvað og allir eru eins. Allir öðruvísi.
Ég man þegar ég fékk ipod stóra bróðurs í láni í þónokkurn tíma í grunnskóla. Ó þá var ég kúl, með allra fyrstu gerðina af ipod valhoppandi útum allt. Núna eiga ipod allir. Meiraðsegja ég á minn eigin. Og þegar það gerist, þá er það ekkert það spes lengur.
Við erum öll komin í sama sjóinn.
En samt er ég alveg ánægð, og ég veit að þið eruð það líka. Afþví að þetta allt er jákvætt og upplífgandi. Við erum bara hamingjusamar vélar. Namminammi.

Ég er komin með nóg af jólamat og jólaboðum til lífstíðar. Þegar ég fer að búa ein ætla ég sko ekki að hafa allt þetta sveitta kjööööt og þunga mat mat. Ég ætla bara að poppa og svona. Og halda veislur þar sem átjánkílóafmaat er óþarfi.
Ég sofnaði í bíl í gær, sem er eitthvað sem ég hef ekki gert síðan ég var fjögurra ára í Frakklandi. En ég steinsvaf samt, og það var ekkert smá þægilegt. Ég legg til að þið prófið. Mér leið alls ekki eins og lítilli stelpu.
En, maður sefur hvað.. sirka 8 - 9 tíma á nóttu. Maður er ekki í djúpsvefn nema um 75 mínótur í hvert sinn. Hvað erum við þá að gera hinar 465 mínótur næturinnar? Bara liggja eins og hálfvitar meðvitundarlaus uppí rúmi? Spáiði í hvað við gætum gert mikið annað ef við myndum bara sofa 75 mín. á nóttu, og bara beint í djúpsvefn? Ef fólk væri þannig þá væru þeir sem teldust fatlaðir örugglega þeir sem þyrftu 9 tíma svefn. Þá væri Úlfur örugglega í þeim hópi. l-o-v
Og þá væri örugglega ekkert sem kallast morgunmatur.

Lagið þennan góða dag : deerhoof - my diamond star car

Schwarzmeer Kosakenchor

2004-12-26T13:06:00.000+01:00

Gleðileg jól allir mínir. (ég skrifaði gleiðleg jól svona 3svar áður en rétta orðið kom.)
Ég held ég hafi fallið í eitthvað syndrome sem kalla má öðru nafni jólaskap. En það var nú samt bara í gær, þegar ég og stóra systir horfðum á sirka sex bíómyndir á einum degi. Stóra bróður er maður ekkert búin að sjá vegna veðurteppingar, og þar af leiðandi vantaði smá part í mitt heilaga jólafjölskyldupúsluspil. Sem er samt ekkert það heilagt.
En allavega, ég held mig engan veginn við efnið hér, en við tvær komum okkur vel fyrir í sófanum um jóladagshádegi og lágum eins og marglyttur þangað til að sófinn var byrjaður að mynda húðvefi við okkar eigið hold. Þá var sko gaman.

En aðfangadagur var engu verri, fékk fínustu gjafir sem hugsast getur frá mínum bestu. Takk takk bollur. Apple O frá urra, og rússneskan þjóðlagadisk frá guðnýju. Kat gaf mér eitthvað sem líktist pókémon, sem ég er rosa ánægð með og er búin að spila við sjálfa mig síðan þau litu sitt ljós í mínu húsi. Halla gaf frá sér tvær vínylplötur með rafhljómsveitinni Kraftwerk og er ekki annað búið að vera á fóninum. Silla gaf mér teiknidót og stenslkarton í massevis, þannig að það er bjart framundan.
Það má segja að mér sé bara... vel við jólin.

Á aðfangadag gerðist líka eitt soldið fyndið. Þannig var staðan að ég og pabbi rokk vorum að sækja ömmu útí garðabæ því hún ætlaði að vera með okkur um jólin.
am : jæja vilborg ása mín, núna ætla ég að segja þér brandara!
ás : núnú, ok
am : (eitt glott) sko, þannig er það að ég var úti í búð um daginn.. uhhmm ég man ekkert hvað ég var að gera þar, en alltíeinu stend ég við hliðina á þessari konu, sem stendur bara þarna og horfir út í loftið. Ég spyr hvort ég geti eitthvað liðsinnt henni og hún segist ætla að baka brauð en hún muni bara ekkert hvernig brauð hún er vön að baka. ha?
ás : vá, he he í alvörunni?
am : brandarinn er nú alls ekkert byrjaður vilborg mín.
ás: ó, alltílagi, haltu áfram
am : jæja, ég fer að giska á hvað hún notar í brauðið sitt, og byrjaði á að telja upp hvað ég nota alltaf í mín brauð. Ég byrjaði að telja upp hveeiti, oooog syyykur, en hún neitaði alltaf og vildi ekkert kannast við það sem ég var að telja upp. Og svo sagði ég setninguna, "Er það kannski heilkveiti?" JÁ sagði hún! HA HA HA HA HEEEILHVEITI HA HA HA HA
ás : (frekar sorgmædd í framan) haaaaaahehmeeeh?

amma endurtók heilhveiti setninguna alla leiðina heim.
Er svona mikill munur á húmorinum hjá yngri og eldri kynslóðinni? Það eina sem ég hugsaði um við frásögnina var að ég vorkenndi báðum aðilum sögunnar. Mér fannst þetta á engan hátt fyndið. Og hverju eru þær að biða eftir í lífinu?

Á aðfangadagskvöld fór éga ð sjá hana Höllu mína, Nonna o.fl. syngja í Dómkirkjunni. Það var alveg troðið út fyrir dyrum og ég og Wolf komum aðeins seinna en mátti og plöntuðum okkur aftast uppi á "svölunum". Þau stóðu sig með eindæmum yndislega og við sáum akkurat beint á Höllu þaðan sem við sátum. Hún stóð sig svo vel stelpan og ég var rosa stolt af henni, eins og minni eigin dóttur jafnvel. Það var mjög gaman að hitta vini sína í miðnæturmessu. Og skrýtið. Það vantaði samt Kat mína. En þetta var án efa eitt af mínum uppáhalds aðfangadagskvöldum.

Og í dag er ég hamingjusöm, ein heima að hlusta á diskinn sem elsku úlfurinn minn gaf mér í jóló. Ætli hann hafi ekki fengið titilinn Besta gjöfin til ásu 2004? Jú, held það.
Annars var samt mikið samkeppni, blóð, sviti og tár.
Ég ætla að halda gamlársboð í anda þess sem var haldið hjá Dilldjei kvöldið fyrir efnafræðiprófið mitt, það sem ég semsagt mætti ekki í heldur var heima að læra.
Boðið verður samt ekki haldið á gamlársdag. Mig langar svoldið til að halda það á fyrstu dögum 2005. Hver veit? Maður spyr sig jón.

uúúú sjivers dán mæ spæn

9% glycorial acid

2004-12-22T14:25:00.000+01:00

Ég hlakka jafnmikið til jólanna og ég hlakka til að byrja í skólanum á ný. Hvað er að mér?
Hvert fór þetta sæta, á sinn hátt frábæra, og skemmtilega jólabarn sem hefur alltaf breytt úr sér innan magaveggja minna síðustu 16 árin?
Það eina sem ég hef eru bara eintóm, blóðug innyfli.
Ég stóð fyrir framan Prikið í gær að bíða eftir Kristínu Gunnarsdóttur afmælisbarni, og mér til mikillar undrunar byrjaði þessi allsherjar kór að syngja við hliðina á mér. Þaðan hljómuðu þessi típísku jólalög sem eiga alltaf að bæta dropum í úthaf jólastemningunnar, en hvernig leið mér? Mér varð illa við fólkið hliðina á mér. Ég leit þau hornauga og horfði með skeifu í hina áttina.
Mér líður eins og grinch. Já, ég hef svart hjarta.

Fyrir einmitt ári væri ég núna að flauta inní stofu og föndra rauða pakka með bómull og pallíettum, með mew á fóninum eitthvað að.. dilla mér. Í morgun vaknaði ég við að mamma hringdi í heimasímann úr vinnunni sinni. Ó þessi skrifstofuégvildeyja heimasími.
Ég fór inní stofu og ætlaði að hefjast handa, kveikti á nýja Deerhoof disknum mínum og settist niður fyrir framan einhverjar gjafir. Og já, ég hlustaði á diskinn, það vantaði ekki. En það var það eina sem ég gerði. Svo eftirnokkra tugi mínótna af hlustun og störun útí loft gerði ég mér grein fyrir því hvað ég var mikill auli og byrjaði að sauma eitthvað á eitthvað.
Útkoman var somewhat í áttina að líkjast jóladjöfli.

Æ ég vona að jólainnyflið láti sjá sig í kvöld. Ætla í jólaferð á jólalaugarveginn með jólaKat að kaupa meiri og meiri jólagjafir og fara á jólakaffihús. Meiraðsegja þessi setning kveikti ekki á mér.
Ég ætla að fara og teikna upp jólainnyflið. Kannski lagast ég við það. Ég ætla að hafa það rautt.

Hátíð ljóss og freeeðar
dregur mig bara neðar
hvorki hlátur né sleðar
ég vil jólaskap.

Vá ég er gjörsamlega að tapa mér. Vinsamlegast gefið mér umhyggju.

Sláðu mig í andlitið.

2004-12-13T17:36:00.000+01:00

Mamma sagði brandara í dag.

V : hey, átti jólasveinninn ekki að koma í nótt?
Ma : Jú heyrðu. Ég skal gefa þér brjóstahaldara.
V : Ha? oh mammaaa meinaru ekki að jólasveinninn gefi mér brjóstahaldara?
Ma : Nei ojjj væri það nú ekki fullgróft?
V : umm. varstu að segja brandara?
Ma : (öll alveg flattered) jáh! mér heyrðist það!

Mér finnast fyndið já.

Ég kann mér ekki hóf í neinu. Nema námi. Þar er ég mjög nægjusöm. Það er ótrúlegt hvað ég er fær í að blekkja þessa "mig" alveg niður í tær, alltaf.
"Þetta reddast.. þú ert ekkert þaaað heimskari en þau" og "ég er alveg góð í.. umh frönsku?"
..Franska er það eina sem ég get. Og danska. Það er ekkert til að hrópa húrra fyrir. En hver segir að það sé eitthvað mikilvægara að vera góðir í efna-, og stærðfræði en frönsku og dönsku? Þetta er bara skynvilla, afþví það er alveg helt öfugt sjáiði til.
Hafið þið einhverntímann lent í þessum aðstæðum:
HJÁLP! Hey þú ókunnuga manneskja!! Hreyttu í mig kvaðratrótinni af sautján deilt með tveimur annars deyr sonur minn!!
eða:
Til að komast í gegnum þetta hlið þarftu að þylja upp formúlu mólmassa!

Þetta voru samt bara örfá dæmi úr Dæmakistunni minni. Ég á alveg fleiri. Sko.

En á hinn bóginn kemur það sér mun betur að notum að vera t.d. frönskumælandi. HA? Hver hafði rétt fyrir sér?? -Vilborg Ása. (*) - Sjálfsblekking 1
Ég er samt alveg sátt með líðandi stund. Ég kann alveg frönsku. Þegiðu.

Mér finnst gaman þegar fólk eru lúðar. Þá finnst mér ég alltaf eiga eitthvað sameiginlegt með viðkomandi. Td. sá ég stelpu í strætó sem var að teikna á epli. Hún teiknaði fyrst svona einhverskonar ský, og svo voru litlar verur að detta gegnum skýið. Ég sat fyrir aftan hana. Og ég fylgdist með. Ég held hún hafi tekið eftir því svona í lokinn. Þá leið mér kjánalega.
Ég er samt alveg gangandi lúðaskilti.
Ég ætla að skrapa saman nokkur dæmi fyrst ég er byrjuð:
1. Mig langar til að vinna stærðfæðikeppni.
2. Ég les alltaf dánarfregnirnar
3. Mér finnst snjór ennþá góður.
4. Ég fæ í alvörunni kikk útúr því að rjúfa tannkremsinnsigli.
5. Mér finnst slow hands með interpol ennþá það flott að ég hef það á repeat.
6. Mér finnst drulluerfitt og fæ hausverk yfir því að fara í kollhnís.
7. Mér finnst pulsur bestar án pulsunnar.
8. Mér finnst rosalega gaman að tala við gamalt og klárt fólk.
9.Stundum mála ég mig algjörlega í framan með málningardótinu hennar mömmu þegar ég er ein heima, bara til að taka hana af aftur.
10. Ég virkilega nýt þess að fara í Nintendo 64.
11. Mér finnst ég og Katrín í alvörunni rosalega fyndnar.
12. Mér finnst Jesús og Jósefína alveg outrageous skemmtilegt.

Þetta voru 12 dæmi um hve lágt ég fell stundum. En stundum geri ég alveg líka töff hluti. Alveg stundum. (**) - Sjálfsblekking 2

Fólk er alltaf að kvarta yfir því að ég sé aldrei með síma. Muniði ekki eftir þeim sældar og afsöppunartímum er alltaf var hringt í heimasíma? ER ÞAÐ BARA HORFIÐ?? Hversu spennandi er setningin "Halló, þetta er vilborg, er Katrín heima?" o.s.frv.
Ég legg eindregið til þess að við tökum upp þessa fornu hefð og brennum þessi litlu heiasuðutæki sem kallast gjemmsar. Þetta eru ekkert annað en djöflar og mannskemmandi tól.
Mér finnst miklu skemmtilegra að hringja í heimasíma. (***) - Alls engin sjálfsblekking

Í dag fáið þið tvö lög, eitt handa ykkur og annað handa úlfi.

Úlfur : Lali Puna - miopia
Aðrir en Úlfur : Dj Krush - blade ( hehehehehehehehehehe oj )

Track 14

2004-12-12T11:35:00.000+01:00

Haihaihai
Ég held ég hafi aldrei tekið helgi eins rólega og i þetta skiptið nei. Og mér líður líka rosalega vel.
Kíktum bara eitthvað aðeins á mokka á fös, ég kat og úlfur. Hittuðumstumst þar við Diljá, Ásrúnu, Berglindi, Snorra, og fleiri. Ég man ekki öll nöfn.
Jú, Þorbjörn kom, og svo voru Zakki, Tumi, Sigga og einhverjir á næsta borði.
Þar var spilað game boy og fengið sér kaffi. Og smákökur ekki gleyma þeim.
Við yfirgáfum staðinn til að slá okkur saman með Sigurði Kjartani, Jón Ben, Ragnari og Valdísi.
Þau voru á Grand Rokk að horfá Mugison. Ég og Katrín vorum svo leim að við fórum frekar heim. Haha. "Æjii maaaaammaaa" kl. 11 í bænum.
Komum okkur fyrir heima hjá mér, fyrir miðnætti örugglega, horfðum á Djöflaeyjuna og borðuðum vínber. Í tveim litum.

í gær fórum svo -ég, kat og úlfur- í bæinn að sjá mugison og jólalestina. Mugison var nú eilítið betri en þessi sorajólalest. Mér fannst hún bara ógnvekjandi. Hittum Halla, Heimi og Óla. Heimir var með mjög fallega bert á milli.
Sáum líka Huld og Stebbu þegar við fórum á bleiku dúfuna. Þær voru mjög hressar í bænum svona.
Svo um kvöldið var gengið ennþá saman, og við þrjú horfðum á Edward scissorhands með popp og kók. Og game boy.

Þannig að helginni hef ég eytt í Úlf og kei-ei-tí.

Ég vaknaði í morgun við þetta venjulega. Pabbi minn að syngja. Það er ótrúlegt hvað ég get orðið pirruð á því að einhver sé að syngja. Þá helst hann pabbi minn. Svo góður maður sem hann er. Svo syngur hann mjög hátt og það er öllu verra þegar hann tekur upp gítarinn með. "START ME UP! -dræængdræng- OH YEA START ME UP, I´LL NEVAH STOPAH!"
Hann er spes í morgunsárið.

Afhverju er maður óhressari á morgnanna er kvöldin? Það ætti einmitt að vera öfugt. Þegar maðut vaknar er maður búinn að fá hvíld alveg tímum saman en getur samt verið með mestu skeifu í framan. En á kvöldin er maður alltaf hress.
Ég legg til að við bara tökum það hugtak úr umferð : "að sofa".
- Þá gætum við gert 100% meira af öllu sem við vildum.
- Þá væri iðnaður, og tækni 100% þróaðri.
- Allt væri tvöfalt meira en það er.
- Allir tvöfalt gáfaðri, tvöfalt duglegri.
- Þá myndum við örugglega ferðast um á svifdiskum.
- Og borða mat í töfluformi.
- Eða kannski værum við bara öll dáin og heimurinn bara eitt tóm.

Ég hef dregið skoðun mína til baka. Við skulum bara sofa.

Haha þetta kover er á..... ítölsku..

Lagið þitt í dag er Mugison - Murr murr

Ég er svöng í maganum.

2004-12-09T13:16:00.000+01:00

Hversu mikið langar mig aftur til París í dag? - Mjög mikið.
Ég datt inní einhverjar myndir þaðan áðan í tölvunni. Ég fékk mesta sting í magann.
Ég, Halla og Kat bara eitthvað.. að slappa af. Og líka ekki slappa af.

Fyrir utan l´Opera
Þetta var skemmtilegasta ferð lífs míns. Samt tókum við svo fáar myndir. Gleymdum alveg matze og nico og öllum þýsku strákunum. haha. Ahh ég elska parís.

Ég held ég þjáist af óbeinum reykingum. Það er reykingalykt af mér allan daginn þó svo að ég reyki ekki sjálf. Það er frekar ósanngjarnt. Ég er mjög dugleg í því að reykja ekki.
Ég tel sjálfri mér bara trú um það að ég sé sykursjúk og megi þessvegna ekki reykja. Eins og Jón nokkur Ben, hann er sykursjúkur OG kúl OG reykir ekki.
Svo dauðlangar mig í svona "need insulin" armband. (hint : jólagjöf) ehm

Ég gaf Katrínu minni rosalega gjöf áðan án þess að hún væri viðstödd. Hún á eftir að sjá hana örugglega, ef hún er ekki komin heim úr skólanum. Þetta var góð gjöf og ástríðufull.
Ég vona að hún labbi rétta leið heim.

Ég er rosalega góð í dönsku. Ég gjörsamlega opnaði ekki bók í gær, í fyrsta skipti í þessum prófum, og rithönd mín bara leið yfir prófið áðan. Bara... flaut áfram. Þetta er ekki hroki, ég er bara rosalega góð í dönsku. Og maður á alltaf að segja satt. Annars platar maður.
Og það er ljótt að plata.

Ég sakna RBB systra minna. Það hefur ekki verið fundur í aldaraðir. Hvar eruði?
Hlakka til að fara í dinner til Didi Trek á þriðjudaginn. Tehe. Ég á samt eftir að fína þetta "fínasta pússipúss" sem ég á að mæta í . Ég á ekkert fínt púss. En ég á perubúning.

Mamma mín : Vilborg, geturu ekki bara farið í einhverjar venjulegar gallabuxur og bol?
Vilborg : Nei.

Lagið sem gerir þér glaðan dag í dag : Cat Power - He War
Ég fíla þetta lag svo mikið. Samt er þetta ekki beint svona mitt dæmi. Þetta minnir mig á Gærurnar.
Takk Haraldur.

Can I get a drink and an ashtray?

2004-12-08T13:07:00.000+01:00

.. Það er ófríð setning.
Hey. "Djöfull gekk mér fokking SÆMILEGA í jarðfræðiprófinu!!"
....... Hvað var rangt við þessa setningu?
Nú, maður segir þetta bara alls ekkert. aldrei. Það eru ekki til stórskornar tjáningar yfir það þegar manni gengur sæmilega í einhverju viðfangsefni, ekki eins og þegar maður klúðrar eða rústar einhverju. Það er bara ekki við hæfi. Þeim sem gengur sæmilega meiga bara eiga sig og taka fyrsta strætó heim. Þeim sem gengur sæmilega eiga heldur enga vini og eru oftast einbirni.
ok, djók. En mér gekk semsagt sæmilega. og ég á allavega eina til tvær vinkonur.
Og ég er ekki einbirni.
Þar með afsannaði ég kenningu sem ég sjálf setti fram.

Fékk skemmtileg smáskilaboð í símann minn rétt fyrir svefnin. Þar var hún Halla litla að lýsa fyrir mér hvað hún meiddi sig mikið þegar hún fór í krabbastöðu afþví hún var andvaka, og þegar hún skall með afturendann í mótlægan vegg eftir að hafa misreknað vegalengd veggsins frá afturendanum.
Ég sofnaði með bros á vör, þó ég hafði beilað á bíó með ulf og diljá (diljá sem ég er skotin í).

Var að skipuleggja ásamt sigurlaugu helgu í gær svona gistidæmi í jólafríinu. ég hlakka til.
Núna er það danska, og jólagjafalisti yfir gjafirnar sem ég ætla að láta frá mér
Ég hlakka svo til að geta byrjað að föndra - :) SHITFUCK YAY!

Aumingja vissar manneskjur að þurfa að fá jólagjafir frá mér.

Lagið sem gerir þig glaða/nn í dag :
Mice Parade - Focus on the roller coaster

Dagar Helju

2004-12-06T16:07:00.000+01:00

Mér líður illa í maganum, höndunum og hausnum.
Í maganum er það þó verst. Þar situr emmerr skrímslið og nartar í innyflin mín smátt og smátt.
Það er rosalega svangt. Og það er rosalega vont.

Já það mætti segja að líðandi dagar séu Dagar Helju. Það væri fyndið ef einhver stelpa héti Helja. Nei, annars ekki. mér finnst ekkert fyndið í dag. Þetta skeifulag á munni mínum neitar að fara. Ég er dæmd til að falla. falla FAST! Ég er samt búin að fá tilboð vissrar manneskju um meðfall. Þá föllum við bara saman. Einhvert burt.
Ég sagði við Sigurð Kjartan á segafredo áðan að ég ætlaði heim að drekkja mér í baðkari. Ykkur örugglega til mikils léttis stóð ég ekki við þau orð. Já, ég er enn hér. Halló.

Besti vinur minn átti afmæli í gær, og hinn besti vinur minn átti afmæli þrem dögum á undan honum. Og ég er búin að gefa hvorugum pakka.
Þeir bera nöfnin Jason litli Egilsson, og Sigurður Logi Snæland.
Mér þykir vænt um þá.

Katrín var full um helgina haha haa hahaha ha haha hahaaaaaaa
haaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
hún er samt eiginlega uppáhalds stelpan mín.
Halla eiginlega líka. Já. það er hún, ég var að tala við hana í símann og hún sagði mér sögu.
Sagan var um strák árið 1989 á íslandi sem drakk sopa af bjór. Næsti kafli sögunnar er þegar hann vaknar, 4 mánuðum seinna í bjálkakofa í Noður Noregi, lengst uppi í fjöllum, allsnakinn aðeins í sokkum. Sú saga bjargaði deginum mínum. Svona eiginlega, mér fannst hún sniðug.
Samt er ekki langt í tárin og ekkasogin.

Vá hvað ég ég er að hlusta á síðasta sumar. Muniði (ekki allir samt) þegar við vorum að fara í Þórsmörk og ég, Kat, Kröstí og Þórdís held ég aðallega, hlustuðum ekki á annað en þarna Best of 60 summer evah!, sem er mest funky diskur sem ég á. Aðallagið var Waterloo sunset með the Kinks. Vá hlustiði á þetta aftur, maður fer bara til baka oní ánna. Þetta voru sko góðir tímar. Enginn MR. djók.
Ég samt sakna sumarsins. Var að fá úr framköllun myndir frá Galtalæk. Og vá, hversu töff vorum við þá. Ég, kat halli og heimir öll rosa brún og sæt. Nema Halli kannski, hann var ekkert svo brúnn. Þetta tímabil var svona bíómyndaeftirhermustyle tímabil hjá okkur kat, það skein alveg almost famous stíllin á hippafötunum okkar, og waynes world brosin voru ekki langt undan. Vá hvað við stæluðum típískar myndir. Allavega.

Ohh það er svo leiðinlegt að vera leið. Ég hata daginn í dag.

Sora mr í dag. Mér er illa við hann.... í dag

Ó lærði skóli ég ei þér ann
ekki í dag sem flesta
því að spanna boga ég ekki kann
né reikna ummál hesta
Ég er föst í stóru hæðnisríki
og þú ert konungurinn
þú ert satan sjálfur í húsnæðislíki
ég vildég hefði aldrei komist inn

Kemur fram við mig sem ígulker
horfir á mig brotna
þú hleypur um og stríðir mér
megi þú lengi rotna
ef þú veist þá hvað það er
BÍTTÍ FÓTINN Á MÉR BÍTTÍ FÓTINN Á MÉR
fífl.

Ég held ég ætli að leggja mig.

Barsmíðar hljóðfæra og sjálfs míns

2004-12-04T11:20:00.000+01:00

Ég var að spila á Svart. Í aðeins of miklum ham kannski.
Þannig standa mál að mér fannst sniðugt að opna hann.
Og festa við strengina allskyns bjöllur og dót.
Þá kom alltaf misnunandi hljóð þegar ég ýtti á nóturnar.
Í sniðugheitum mínum tók ég aðeins of harkalega á spileríinu.
Þetta píanó, af hinni klassísku Steinbach gerð, hefur meiri hörku en vilborg ása.
Baugfingur missteig sig eitthvað og mér varð illt. Mjög illt.
Ég sat eftirvæntingafull í píanóstólnum mínum og hélt ég væri loksins að togna.
Ég hef aldrei brotið bein, tognað eða neitt slíkt á allri minni hrakfallalífsgöngu.
Ekki einu sinni þegar ég hrundi niður 17 tröppur í embættisferðinni.
En vonir mínar fóru niður í ekki neitt þegar leið á daginn. Mér hætti að vera illt.
Þetta var jólasagan í ár.
Eitthvað gæti sagt mér að ég sé ekki mikið jólabarn. Er ekki viss þó.
Kv. Tása

Ps. ég sakna Úlfs, Kat og Höllu.
Í dag er ég einmanna lærilingur

Minn duldi hæfileiki sem lyfjafræðingur.

2004-12-02T15:06:00.000+01:00

Já þið heyrðuð rétt. Ég hef lyfjafræðingshæfileika.

Í gærkvöldi sat ég í makindum mínum, ein heima í paint, þegar heimasíminn hringir.
Ég lét hann hringja þrisvar.
Þegar ég svara "Halooooo" (frekar asnalega þegar ég hugsa til baka) þá heyrist frekar rugluð konurödd í símanum sem spurði hver þetta væri. Ég laug nú engu og sagði til nafns og hún sagðist vera að hringja í vitlaust númer. Hún ætlaði að hringa í apótek.
Nú, þar sem ég var í það góðu skapi, þá sagði ég að mamma mín ynni við að búa til lyf og spurði hana hvort ég gæti eitthvað orðið að liði. Ég bar vott um eilítinn efasemdartón í rödd hennar, ég er kannski ekkert mjög símatraustvekjandi.
Allavega, þá sagðist hún þurfa að vita hvort að sítrónusýra hefði einhver áhrif á húð, því hún væri að föndra jólagjafir. Jólagjafir. Það fyrsta sem mér datt í hug var að hinum megin við símann væri einhver Grinch eða Johnny í kvenlíki, sem ætti engan draum heitast en að búa til atómsprengjur eða kjarnorkuvopn fyrir lítil börn í jólagjafir.
En viti menn. Vilborg er klárari en það. Hún stal nefninlega einu sinni glerkrukku af Eplasýru úr efnafræði, sem er búin að vera uppá hilllu inní herbergi í þónokkurn tíma, og ég gerði bara ráð fyrir að sítrónusýra hefði nákvæmlega sama gildi og áhrif. Semsagt: Engin áhrif á meltingarkerfiðné húð. Tilgangslausasta duft sem ég hef séð.

Nú, ég sagði gömlu (held ég) konunni það, og ég ætla bara rétt að vona að það sé rétt hjá mér. Ég vil ekki vera þess valdandi að Ísland steypist í holdsveiki eða sárasótt.
Konan kvaddi þakklát, og ég sagði asnalegt bless. Ég gerði góðverk.

Eftir þetta símtal langaði mig svo mikið að vita hvað hún var að búa til. Kannski var það eitthvað alveg oh so sniðugt og þá hefði ég getað sparað mér pening og föndrað eplasýrujólagjafir handa öllum sem ég þekki.
Vá þið yrðuð sko ánægð með það.
En ég er samt í smá klemmu. Mig langar til að vera rosa dugleg með jólagjafirnar eins og í fyrra. Ég föndraði heilann fjandann af pökkum, hóstaði glimmeri, lími og pallíettum alveg framyfir áramót. En núna hef ég bókstaflega bara engan tíma. Mig vantar svona litla hjálparálfa.
Sem eru með keiluhjálma. (teeehee k.bang)

Nei, ég ætla bara ekkert að hugsa um það. Þetta er seinnitíma vandamál. Eins og svo rosalega margt annað hjá mér. Ég sjálf er bara eitt stórt seinni tíma vandamál.

Ég er búin að vera dugleg í dag. Búin að liggja á hinum ýmsu stöðum í 300 fermetra húsinu með sængina mína, húfu, vettlinga, í 2 leggings, mr-peysunni+66°norður pesunni og í ullarsokkum. Já, miðstöðin er biluð. Búin að lesa alveg bak og fyrir og kann glósurnar sem Hafsteinn sendi mér alveg utanað. Ég ætla sko ekki að klúðra afleiðingum herfarar Alexanders mikla aftur eins og ég gerði á síðasta prófi. Ónei, hin endurbætta Vilborg hefur endurreisn.
Haha djöfull væri fyndið ef ég myndi svo falla.

Heeey my baby Kat komin í MH. Bara afþví að mig dreymdi það nóttina áður. Draumurinn var þannig að katrín hefði komið úr Fá og var með mér í jarðfræðitíma uppí mr, og jarðfræðikennarinn byrjaði að vera rosa vond við hana og henti henni á ofninn (wut) og kat varð rosa reið og sagðist bara ætla að fara í MH.
Kannski ekki alveg eins og raunveruleikinn, en svona eitthvað í áttina.

Var hjá Úlfi í gær að hlutá broadcast vínylinn hans, 3 herramenn bönkuðu uppá og buðu okkur í keilu. haha keilu. Við fórum á bílum hans Jóa og tókum klukkutíma í keilu.
Og það skrýtna var að það var rosalega venjulegt. Baara svona að skreppa í keilu.

Æji ég sakna daganna að geta bara vaknað og hringt í kat og... gert ekki neitt. Ég horfði mjög freistingasamlega á símann í morgun. En nei, sögupróf hjá okkur báðum á morgun. Svo er magnificat hjá elsku Höllu í kvöld. Ég gæfi mikið til að komast og ég vil bara óska henni rosalega mikillar velgengni. Ég ætla að hlusta á rás 1.
ég er blönk. og það eru að koma jól.

Im so broke, I cant even pay attention.

Heimsk.

2004-11-26T13:48:00.000+01:00

Ég fékk tvær sannanir á einum skóladegi. Báðar sannanirnar sönnuðu það sama.
Að ég er heimsk.

Sönnun 1:
Ég, Hafsteinn (tvíburi)* og Höddi að tala saman um greindarvísitölu.
Ég: Ég væri rosalega til í að vita greindarvísitöluna mína. Hún er örugglega í lægri kantinum.
Höddi: Neinei, það er bara sagt við þannig fólk að það sé svona.... einfalt. Þú er eeiiinföld.
Ég: Hrmpw
Hafsteinn: Ömm er þá hægt að vera tvöfaldur?
Ég: Jájá. Þú ert soldið tvöfaldur
Hafsteinn: Nei.
Hafsteinn: Eða...... jú. *

Sönnun 2:
Efnafræðitími.
Guðbjartur: blablabla
Ég: ég ekki skilja?
Guðbjartur: Gott hjá þér.
Steinn: Áttu ekki að láta hana skilja?
Guðbjartur: Ég er nú enginn kraftaverkamaður...

Hvers á ég að gjalda?
Heimskt fólk. Heimskt fólk fær oft undanþágur ef það er vel að sér í íþróttum.
Það er ég ekki. Íþróttir er einhver punktur sem ég hef aldrei náð á minni ævi. En treystið mér, ég ef reynt. Ójá ég hef reynt. Það eru ófáar íþróttirnar sem ég hef spreytt mig í. Handbolti, fótbolti, körfubolti (eitt sumar í æsku), fimleikar og.. já ballett. Ég var í ballett þegar ég var 5 vetra. Ég átti bleika baribe tösku. Með glimmer.
Svo fór eitthvað hræðilega úrskeiðis.

Þannig að ég auglýsi eftir færni á sviði almennrar visku og leikni. Ég væri til í að geta eitthvað í einhverju takk. Hafið samband.

Ég og Kat, klókar (ath. ekki heimskar) á góðri stundu.

Talandi um sannanir þá lagði ég fram sönnun fyrir hann Sigurð Kjartan á msn um að húsið hennar Kat væri í 30 metra fjarægð. Hann trúði ekki að ég æltaði að vera heima eitthvað kvöldið að horfa á sjónvarp, og hélt því eindregið fram að Kat byggi í Keflavík? Ég man ekki alveg ástæðuna, en hann trúði ekki að katrín byggi nálægt mér, svo að ég setti fram sönnun.

Sönnunin var einföld og hljóðaði einhvernveginn svona:
Staðsetning Kat húss: Y , Staðsetning Ace húss: X
Vegalengd: K , K=30 metrar
X+K=Staðsetning Y <=> Y-K = Staðsetning X

1-0 fyrir mér.

Þreytti fyrsta jólaprófið áðan. Félagsfræði. Það var ekki sleppt einu atriði sem ég var ekki með á hreinu. Þetta var allt þarna.
Svo pössuðu prófgerðarmenn VEL uppá það að spyrja ekkert um hnattvæðingu. Og getiði hver eyddi u.þ.d. 4 klukkustundum í að læra hana.. já, utanbókar, orð fyrir orð.
Ekki ein spurning.

Ég og hún Sigurlaug Helga mín vorum það pirraðar eftir þetta blessaða próf að við beindum reiði okkar á starfsmenn tíu-ellefu og stálum nammi. Samt bara einu. Svo vorum við alveg sáttar. Nei.

Ég er að fara í fjölskyldu jólalaufarbrauð. Alltaf jafn skrautlegt á hverju ári. Mamma að reyna að láta okkur börnin koma sem best út, og er á spretti út um allt.
Það næst ekki í Guðnýju systur,
Orri bróðir var að hringja og kemst ekki,
Hver er þá ein undir fimmtugt að fara?
Vilborg Ása. jess. Litli hnoðrinn.
Ég er samt alveg sátt. Fjórir tímar af því að þykjast finnast gaman að skera út.. deig og brosa kurteisislega og tala um hvernig mér gangi nú í skólanum er ekki það slæmt.
Eiginlega bara gaman.

Talandi um svona jóladúll þá er þetta í rauninni bara ein stór yfirborðssprengja. Það vita það allir, en það hafa allir bara gaman af því.

Baribe you barbie me.

Ég lét nokkur bönd í tengla. Ég vil eiginlega ekki láta meir. Þá verður hvert band svo lítil prósenta af heildinni. Ég vil aðeins leyfa þessum velvöldu hér til hliðar að anda.

Nick Cave & PJ Harvey - Henry Lee

Músík hefur réttinn til barna

2004-11-22T17:06:00.000+01:00

Ah ég var að renna í gegnum Music has the right to children með boc áðan eftir mjög svo langa pásu og vá. Þvílíkt comeback sem þessi blessaði diskur hefur.
Roygbiv er nú samt ávallt í uppáhaldi, ha Kat, haa?

Helgin afstaðin. Við systurnar liggjum hér heima eins og einhver soralýður, svamlandi í pizzakössum og drasli. Það er samt alveg kósý þegar uppi er staðið.
Föstudagurinn fór hægt af stað. Ákváðum hérna nokkur að halda smá matarboð í tilefni afmælis fyrr í vikunni. Alltíeinu byrjaði fólk bara að banka uppá með risa gjafir í hendi og bros á vör. Elsku Anna & Vala mættu í stutt stopp að heilsa uppá bestu vilborgu sína.
Kat, Halla, Úlfur, Sig, Jón Ben, Raggi, Valdís, Gulla mh, Silla, K.bang, Maggi, og Hekla kíktu í heimsókn alveg spontainious og var þetta kvöld alveg með eindæmum royal. Rauðvín, jakkaföt og kristalsglös kæru vinir.

Ég fékk bestu afmælispakka í heimi frá stelpunum öllum og Úlfi. Ég á meiraðsegja mynd af gjöfinni frá bestu Kattarmömmunni minni (eða, umbúðirnar) :

Hér til hægri sést pakkinn sjálfur, fagrar myndir prýða hann, þessar allra klassísku.
Svo til vinstri sést geisladiskakoverið af disknum sem er í rauða pappírnum til hægi. Ace vs. Kat ójá. Þetta kover hannaði maður í góðviðrinu í sumar. Paint er málið. Á þeim disk voru hin ýmsu lög sem ég og Kat teljum okkur "eiga" sameiginelg. Sætt? Ójá.
Hér eru nokkur þeirra :
Bob Marley - Waiting in vain
BOC - Roygbiv
Morrisey - Suedehead
Yeah Yeah Yeahs - Maps
Ensími - Arpeggiator
Mew - She Spider
Bang Gang - Find what you get
Hjálmar - Borgin
The Nightmare before christmas - Jacks lament
Nora Brocksted og Monn Heys - Svo ung og blíð

Já þetta eru svona lög sem við höfum fengið visst "æði" fyrir í sameinigu í gegnum tíðina.
Gjöfin frá Höllu var svo margþáttuð að það væri léttara að telja upp alla meðlimi RBB.
Ég var samt alveg hæstánægð með papayað! papayapapayapapaya. Papaya.
Úlfur gaf mér flottustu vettlinga í heimi. Ég er ekki búin að taka þá af mér. Sjálfsaumaðir hvorki meira né minna. Og svo líka stóru gerðina af skyssubók. Ég held það sé enginn vafi á að hún verði.. já, mikið notuð.

Ég, Kat og Ulf vorum saman alveg frá föstudagskvöldi til laugardagskvölds, nema Kat skaust aðeins heim svona rétt yfir hánóttina. Á laugardagseftirmiðdeginum gerðum við það sniðugasta í heimi. Þannig er mál með vexti að Kat gaf mér líka rosalega sérstaka penna í gjöf. Þeir virka þannig að ætlast er til að maður liti á glugga. Nú, við létum ekki segja okkur það tvisvar og skreyttum 300 fermetra hús in no time. Ég á eftir að taka myndir. Þetta er ekkert smá kúl.

Kíktum svo til Þórdísar um kvöldið. Ég og Kat (samlokur þessa helgi) þjófstörtuðum á kvöldinu og tókum létta sveiflu heima hjá mér. Íste. Ekki venjulegt. ACEvsKAT íste.
Það var rosa gaman að sjá Þórdísi og hina sem voru á staðnum. Hikuðum ekki við að skella Air á fóninn, sem er orðin hefð ef maður ætlar að stíga inn til DD Frisco.
Okkur fannst ekkert smá sniðugt að bæta snjó við allt og alla.

Jájá, síðan þá er ég búin að vera að reyna að fá mig til að læra. Það virkar ekki. Ég er sori.

Þökkum einhverju yfirnáttúrulegu fyrir tónlist. Hún er mín andlega hækja þegar kemur að lærdómi. Samt greinilega ekki nógu stöðug hækja.

Ich bien ein KUGELSCHREIBE

Kveðja, Ace HIMMELSTRAUM

Dagur íslenskrar Ásu

2004-11-15T17:22:00.000+01:00

Já. Í dag á ég afmæli.
Gerði þð eiginlega viljandi að gleyma símanum heima í dag. Það var svo góð tilfinning að koma heim í 11 missed afmælishringingar og 13 skilaboð. Ég held þetta sé metið á mínum afmælisferli.

Ég hef samt aldrei verið neitt mikil afmælismanneskja fyrr en bara fyrir u.þ.b. 2 árum, þegar afmælisdagarnir mínir byrjuðu fyrst að vera eitthvað skemmtilegir. Allt fram að því hef ég bara grátið á afmælunum mínum, verið sár og fúl, og læst mig inná baði.
Já, ég get talið upp marga dagana þegar ég (bara krakki samt) sat í ekkasogum og með þrútin augu af gráti með mömmu að reyna að hugga mig.
Þannig er mál með vexti að ég hlakkaði alltaf svo til. Ég hlakkaði alltaf það mikið til að ég varð fyrir meiriháttar vonbrigðum þegar að deginum kom. Það var alltaf eitthvað sem gerði mig sorgmædda.. Veðrið (duh, ég á afmæli í nóv.), vitlaus afmælisgjöf, stóri bróðir eða systir ekki heima, bara hvað sem er, fannst mér næg ástæða fyrir að dagurinn eyðileggðist. Það átti bara allt að vera fullkomið.
Ég var ekki mjög nægjusöm.

En í dag er öldin önnur. Þessi blessaði dagur fram að þessu er búinn að vera helt yndislegur. Ég fékk afmælissönginn í íslensku, dönsku, frönsku og stærðfræði (stærðfræðisöngurinn hljómaði svona frá Vöku: "hornasumma þríhyringins eeer hungraðogáttaíugráðuuur"). Ekki nóg með það helur fékk ég líka þessa frábæru heimsókn frá uppáhalds Kat. Þetta var rosalega fyndið samt. Ég var að labba niður einhvern stiga og hrasaði big time. Fór eitthvað að aukma mér og þá stóð Kat bara fyrir framan mig og horfði á mig eins og ég væri.. agúrka.
Og við höfðum verið í samasem engu símasambandi. Já þetta var furðulegt þar sem ég var í miðjum tíma eitthvað að læðast fram á gang.

Svo var haldin danskeppni með borða bara fyrir mig. Nei ok. Þetta var á dagskránni fyrir Megaviku MR, en maður grípur nú bara gæsina. Ég vildi að ég ætti svona lvöru dans-borða.

En svo er það einn hápunktur skóladagsins. Ég sat í makindum mínum með keit (sem ég tók með í stæ.tíma) og var að teikna eitthvað asnalegt, þegar kemur hún Kröstí ekki bara með RISA kööööku.. Já, mér hlýnaði svo sannarlega um hjartarætur. Á kökunni stóð stórum stöfum "FLIGÚ" sem minnir mig á gamla, góða tíma. Ég vil þakka henni elsku Kristínu Gunnarsdóttur. Hún fékk plús í kladdann í dag.
Það voru líka teknar nokkrar myndir áðan:

Haha þetta eru ekkert smá bældar myndir.

Allavega, þá horfir kvöldið framá Bíó og kjeefehús. Það eru allir velkomnir að joina okkur á þessu ágæta þriðjudagskvöldi. Bara sem flestir. Mér finnst nefninlega svo óþægilegt að vera ein í kringum katrínu.. ég finn aldrei neitt umræðuefni. EHE EHE
Svo hefði ég líka heldur ekkert á móti því ef einhver myndi kíkja í heimsókn bara núna með Fanta (Mig langar svo í fanta núna. veit ekki ástæðuna), og hjálp mér að afmælispróflæra. Efnafræðin á morgun, þig skiljið.

Eigiði frábæran DAG ÍSLENSKRAR TUNGU elskurnar mínar!

SONIC FUCK

2004-11-14T17:56:00.000+01:00

Ah, ég elska hvað skap manns fer í hring. Og alltaf endar það aftur á þesum góða græna hringgeira, þar sem maður er eitthvað hamingjusamur. Pant reisa hús á viðkomandi hringgeira.

Helgin=fineee
Föstudagurinn fór í stelpukvöldið. Þrátt fyrir að vera að beila á bjórkvöldi, bænum og Ka Ka æfingu, þá langaði mig ekkert annað en að vera inni með stelpunum. Við tendruðum á barnsljósinu innra með okkur og horfðum á Shrek 2 og borðuðum bestu flatböku sem hugsast getur. Á la Kat.
Ég fór snemma heim vegna prófslesturs sem átti sér stað morguninn eftir. Ég var ekkert smá dugleg allan daginn, og hélt í alvörunni að þetta myndi haldast alveg framá mánudag, þessi lestrardugnaður. En nei. Ég fór beint út um kvöldið.

Ó, hve mig þyrstir í lykil að hliði skynseminnar.

Ég vil samt sem áður þakka Úlfi, Sigga, Bara Jón, Halla&Heimi fyrir frábært kvöld.
Hefði samt viljað sjá hann Jason litla aðeins meira.

ÉGOGKATERUMAÐFARAÍIKEAÉGOGKATERUMAÐFARAÍIKEA
ÉGOGKATERUMAÐFARAÍIKEAÉGOGKATERUMAÐFARAÍIKEA
.. Ég og Kat erum að fara í Ikea á fimmtudaginn. Þar ætlum við að hita okkur upp fyrir komandi framtíð. Við ætlum að kaupa allskyns nytjaþurftir fyrir heimilið okkar næstkomandi viku, sem við eigum alveg einar.
Það verður gaman.
Ég efast samt stórlega að við verðum einar. Halla beibí er auðvitað möst.

"Flatarmyndir". Já, þetta er nafnið á stæðfræðíbókinni minni. Ég ætla að semja lítið ljóð um hana:

Ó. Flatarmyndir
Mig dreymir um að eta hvert pappírssnifsi sem þú inniheldur.
DEYÐU

Takk fyrir.

Ég er s.s. í vissu verkfalli frá stærðfræði í dag. Ég er búin að mótmæla harðlega með því að lita SONIC FUCK á hana endilanga. Þetta ljóta próf er á morgun. Ljóta feita bólugrafna.

Pallas Aþena

2004-11-11T16:49:00.000+01:00

Ég hef verið að læra sögu undanfarna daga. Þetta er ekki bara hver önnur "saga", heldur er ég að læra um gríska goðafræði. Mér finnst hún svo skemmtileg að ég hlakka bókstaflega til að koma heim úr skólanum. Ég verð heimsins mesti sagnfræðingur þegar ég verð stór gott fólk. Ég mun verða fyrst til að ráða línuletur A.
Þannig að það er eins gott fyrir ykkur að gefa mér stóran afmælispakka. Með slaufu.

Talandi um afmæli og hátíðarhöld þá styttist óðfluga í Árshátíð Auglýsinganefndar Skólafélags Menntaskólans í Reykjavík, og verið viðbúin. Ójá, verið viðbúin. Við erum að ræða um þurrís hérna.
Anywho, það er líka einn annað á döfinni. Já, döfin hefur alltaf sín svörtu horn, sem eru það óhjákvæmileg, að ef þú myndir reyna að sleppa við þau, þá væri það jafn erfitt og að losa sig við sitt eigið SKINN. JÁ SKINN.
Neinei, æsingur er bara af hinu illa. En ég er að tala um Viku Helvítis, sem er næstkomandi vika. (Frá næsta mánudegi, að næsta föstudegi). Ég hef skýrt hana þessu soranafni, því ástæðan er í þrem þáttum. Þ.a.l. þríþáttuð. Nú, allir þessir þættir eru nákvæmælega eins, nema mismunandi viðfangsefni á mismunandi dögum. Já. Próf.
Og þetta eru ekki frönskupróf.. ekki enskupróf..... þetta eru EÐLISFRÆÐIpróf, STÆRÐFRÆÐIpróf og JARÐFRÆÐIpróf. Þetta er nóg til þess að vikan fái hið sterka viðurnefni; Helvíti.
Ég fer allavega ekkert um helgina. Nema stelpukvöldið heima hjá Kat í kvöld.

Svo er annað vandamál. Síðustu 5 daga er ég búin að sofa illa. Ástæðan er sú, að sængin mín snýr vitlaust, þannig að endinn á sængurverinu snýr upp. Þrátt fyrir pirring og óþægileika hef ég ekki fengið mig til að snúa henni við. Ég er fífl.

Ég ætla að læra fram að stelpukvöldi.

Við erum alveg eins og þær.

Jú nó mí? Æm President Bongo.

2004-11-08T16:27:00.000+01:00

Ég sofnaði í u.þ.b. 10 mín. þegar heim kom úr skólanum, og það eina sem mig dreymdi var að tennur mínar gengu í samruna. (?) Ef maður pælir samt aðeins í því, þá er það mun hentugra!
Í staðinn fyrir 30 litlar tennur, afhverju ekki bara að hafa 2 stórar skeifur? það er smúþ.

Ég hef ekki löngun til að láta tónlist í linka.

Og ég hef heldur ekki löngun til að drattast í myndlistaskóla reykjavíkur á eftir.

En ég meina.. shit happens and live with it, ha kat? haha vá hvað ég er að kvarta útaf slöppum hlutum. Ég hef það ekkert svo bágt.
Fór í smá bæjarferð eftir skóla. Var helt alene, fyrir utan að ég hitti Bara Jón í Illgresi.
Ég kíkti í Litir&Föndur til að kaupa blýanta fyrir kvöldið. Ég er alltaf ein þarna eitthvað langyngst, og aldrei með réttu blýantana. Keypti mér H2, HB og 4B á hreinum kjarakaupum. Svo pakkaði ég inn gjöf handa mjög svo heppnum aðila inni í Mál&Menningu. Sá er sko heppinn.

Ég var að muna eftir kenningu sem ég setti fram fyrir nokkrum árum. Þá var ég á þannig tímabilli að mér fanst flestallt rosalega sniðugt og spreytti mig í allskonar viðfangsefnum. Þessi kenning fæddist þegar ég ákvað að koma með eina kenningu á degi hverjum þegar ég var í való. Ég held það hafi staðið yfir í svona tvo daga max. Kenningin hljómaði einhvernvegin svona:
Ef allir karlmenn á jörðinni gerðist samkynhneigðir, þá myndi mannkynið deyja út.
Já. Ég var ýkt sniðug.
Halla Þórlaug er líka sniðug. Hún fékk mjög viðkvæman og persónulegan miða frá mér í tíma áðan, sem ég lagði mikla vinnu, og enn meiri orku í að skrifa.
Nú, þar sem stúlkan er svona með eindæmum sniðug, þá lét hún miðann ganga um alla stofuna. Mér fannst það ekki eins sniðugt. Og hún hló. Og hló.

Það eru fullt af litlum krökkum í garðinum mínum og ég þori ekki að segja þeim að fara í burtu.
Þó ég vilji að þau fari í burtu.
Þau hafa hátt.

Djöfull var gaman á Akureyri einusinni.

Hver er game í Kjeefe í kvöld kl hálf 10?
Hver veit nema maður ætti að haldaa eitt stykki RBB fund?

Nefnd hinna Lýsingar Aug

2004-11-06T17:24:00.000+01:00

Ég er komin heil og höldnu heim úr Embættisferðinni.
Hann Sigurður Kjartan Kristinsson hringdi alveg galvaskur í gærdag og spurði hvort ég hefði áhuga á að joina nýju nefndina hans; Auglýsinganefnd, sem var búin til nokkrum stundum fyrir ferðina bara fyrir það eitt að komst með. Ég játaði nú auðvitað án þess að hugsa mig um tvisvar, því ekki er þessi ferð bara eftirsóknarverð meðal skólans, heldur er þetta brjálað.
Það var rosalega gaman.
Nú, meðlimir Auglýsinganefndar eru ekki aðeins tveir talsins. Fjármálaráðherrann, hún Gunnur, er þriðja heildin. Samningaviðræður standa nú yfir um hvort hún verði til frambúðar í þessu eftirsóknarverða sessi sínu, því hún beilaði feeeitt á nefnd sinni er hún fór á undan heim í nótt.
Gleðskapurinn var haldinn Uppí Sveit eins og ég kýs að kalla það, eða réttara sagt Kjós. Þar var þetta líka fína hús með allt til alls. Frír bakkus og alltof meira en nóg á mann, því keyptir voru alls 1026 víking. Og það er mikið.
Við boðflennurnar, ásamt rest, skemmtum okkur eins og við ættum lífið að leysa frameftir nóttu með reglulegum pásum inná milli til fundahalda. Það var fámennt en góðmennt á dansgólfinu, við vorum öll eins og litlir demantar sem eru hlutar af fallegum skartgrip.
Skreið svo heim í hús einhverntímann eftir hádegi eftir Nonnabitaferð (Halli, haha) ásamt megnsins af menntskælingunum í ferðinni. Rúmið mitt var góð gjöf frá guði eftir að hafa sofnað á gólfi og finna hvert eitt og einasta rifbein snerta Parket í hverjum andadrætti. Hitti Sillu og Sigga Ell áðan. Það var partý.

Ég vil hér með biðja Höllu Þórlaugu og Úlf Hansson afsökunar fyrir að hafa ekki mætt á Óðrík Algaula. -Takk fyrir.

Ég sá auglýsingu áðan. Ég hef verið ringluð í hausnum síðan.
Þetta er svona strætóskýlisuglýsing, og auglýst er "Osturinn Gotti" -Skuggalega Góður
Og jájá, fínt með það, en svo er það myndin sem fylgdi sem fór alveg með mig. Þar var mynd af rosa sætu barni sem horfði sakleysislega útí loftið, með BEYGLU svífandi fyrir ofan hausinn á sér, þannig að í skugganum sem var fyrir aftan barnið var eins og það væri með geislabaug. Ekki nóg með að maður skilji ekki samhengið þarna á milli, heldur, er EKKI ostur á beyglunni; það er AGÚRKA.
Ég veit ekki tilgang þessarar auglýsingu. Ég veit til dæmis að Auglýsinganefnd Skólafélags Menntaskólans í Reykjavík myndi aldrei, nei ALDREI leggja fram slíkan sora.
Jæja, ætli ég fari ekki að reyna að sjæna mig eitthvað. Draugar gærkvöldsins eru ennþá á herðum mér.
Svo er það bekkjarpartý í kvöld hjá Tvillingerne, þeim Bjarna og Ingibjörgu. Sætir tvíburar þau tvö. (Líka þið Guðmundur og Hafsteinn, ég er ekki að skilja útundan)
Það er svo töff að vera með 2 stykki tvíbura í bekk.
KA KA æfing á undan, hér er opinber opinberun (duh?) á því að nafni sveitarinnar hefur verið breytt úr Kaka, yfir í Ka Ka. Ég var svolítið bitur í sambandi við þetta til að byrja með, en ég sætti mig við margt. Mér finnst kaka svo góð.

Fjármál mín eru í volæði. Ég veit samt að sá dagur kemur að ég eigi nokkra þúsundkalla á ný, því þetta er eilíf hringrás. Ég vinn ekki. Ég stunda semsagt enga iðju sem elur aaf sér peninga í minn garð. En þessi "minn garður" bara framleiðir peninga stundum.
Ímyndið ykkur hring.
Lengd hringsins táknar tíma.
Efst á þessum blessaða hring er talan 0. Þið gerið ykkur e.t.v. grein fyrir því að það er núll peningur. Svo, hægrisælis kringum hringinn vex svo fjárhæðin meir og meir þangað til að við erum komin á toppinn aftur, og þá pompar fjármagnið eins og hvellur aftur niður í núll.

Ég er samt vel sett fyrir kvöldið. Ahh hlakka til að sjá yndislega bekkinn minn. Ég elska þau.

Jelskaðig

Sigur Þriðja Bje Lið1

2004-11-03T21:22:00.000+01:00

Já. Ég á vin sem heitir Þriðji Bje Lið1.
Þriðji Bje Lið1 er kraftmikil, skemmtileg, og baráttusöm manneskja.
Þriðji Bje Lið1 er góður í rökstuðningi og ræðukeppnum.
Þriðji Bje Lið1 á uppáhalds líffæri.
Uppáhalds líffæri Þriðja Bje Lið1 heitir Halla Þórlaug.
Halla Þórlaug var valið besta ræðumannslíffæri Þriðja Bje Lið1 í kvöld.
Önnur ekki eins mikilvæg líffæri Þriðja Bje Lið1 voru í kvöld þau Elísabet; liðsstjóri, Hildur; frummælandi, og Bjarni; meðmælandi, og Kalli; ælandi.
Þriðji Bje Lið3 er víst líka skemmtilegur. En ég á ekki eftir að kynnast honum fyrr en eftir jól
Lítill fugl hvíslaði að mér að Þriðji Bje Lið3 innihéldi úrvalsgóð líffæri með mikinn þrótt og þol.
En það kemur nú bara í ljós.

Ef einhver veit ekki hvað ég var að tala um, réttupp hönd.

Ég er skrýtin þessa vikuna:
- Í skólanum gerði ég ekki annað en að gefa frá mér allskonar óhljóð í tíma algjörlega að ástæðulausu. Halla Þ. sessunautur skildi ekkert í mér.
-Svo skil ég minna í power point slide showinum en móður minni, sem eru rosa vinsæl til kennslu í sögutímum. Allir guðirnir í goðafræði líta bara út eins og hvert annað LAK á þessum skjáum.
-Mér fannst mér rosa kúl að taka skóinn af Höllu T og henda honum í burtu.
-Ég beit í Úlf áðan
-Teiknaði óvart sjóræningja í KÚREKASTÍGVÉLUM. Passar ekki.
-Dansaði með pabba inní stofu við rolling stones.
Ég get allavega sagt að ég sé ekki kúl. Hefur einhver enn fundið Tak fyrir mig?

Það er svo fyndið hvað Íslendingar þurfa að breyta ÖLLU yfir á íslensku.
Og þegar það er kjánalegt þá þykir það fyrirtaks húmor. Þar má t.d. nefna þegar við breytum nöfnum útlenskra tónlistarmanna yfir á íslensku. Það þykir mér með eindæmum fyndið.
Tökum sem dæmi nokkra klassíska;
- Nikki Hellir
- Jonni Reiðurfé
- Njáll Ungi
En hvað ef við snúum dæminu við? Þá gætum við breytt okkar eigin nöfnum í tungumál hins stóra heims. Mitt nafn yrði þá t.d. -Wantcity Ace Animaldaughter- .
Já. Það er ekki erfitt að aðlagast útlöndunum.

-Þetta er editaður póstur. Það var enginn Kalli sem ældi í ræðuliðinu. Þó það hefði samt sem áður verið býsnagóð afþreying og ákaflega gaman. Hætta? Já takk-

Mitt líf sem skemmdur hlutur

2004-11-02T15:25:00.000+01:00

Sæl. Þessi síða gæti ekki verið meira slísí en ég er að komast á langinn með þetta. Er búin að láta eitthvað af góðu fólki í tengla, en láttu mig vita ef ég er að gleyma þér. Og ef það gerðist þá var það óvart.
Skólinn gengur semi. Fyrir utan þessa endalausu stærðfræði-tvista sem ég er alltaf að fá.
En það er alltaf bara þetta eitthvað. Ég held ég sé búin til úr of mörgum atómum eða eitthvað þvíumlíkt. Ég næ ekki þessu taka þetta"tak" sem mér er sagt að taka. "Taktu þér nú smá tak Vilborg mín".. "Komdu mér á óvart".. "Manstu hvað þú varst alltaf dugleg einu sinni?"
Já, þetta er hún mamma.
Ég þarf að kaupa mér Tak á svörtu og fá skynsemissprautu í æð.

Það er ótrúlegt hvað vikan er fljót að líða ef ég reyni að hugsa sem minnst til næstu helgar.
Síðasta helgi var frábær. Tók tvennuna eins og svo oft áður, og á föstudaginn var haldið útí Norðurkjallara til að byrja með, að sjá elsku Úlf performa. Strákarnir voru hörkugóðir, og komnir með söngkonu til liðs við sig sem heitir Lilja og er mjög góð.
Ég, Kat og Sigurður Kjartan K. lögðum svo leið okkar niðrí bæ. Þar var margt um manninn þrátt fyrir smá úða. Siggi varð viðskila eftir smá og héldum við kat í þjóðleikhúskjallarann. Þar var eitthvað vesen með gestalistann. Hittum fyrir utan Jón Gísla, Andra, Halla, Heimi, Rafnar, Victor og Olgu. Þar var margt um manninn en sá hópur splundraðist nú fljótt.
Ég eyddi kvöldinu allavega öllu á Grandrokk og Þjoðleikhúskjallaranum. Á Grandrokk sáum við Coral spila, en ég hafði misst af þeim niðrí noðurkjallara. Ávallt góðir. Atli hóra var á staðnum alveg gífurhress. Líka BOB gaurinn. Ég man ekki hvað hann heitir þrátt fyrir langt spjall.
Kat og Halli voru líka hress. Fáklædd... en hress.
(Þetta var hint)

Jæja, Laugardagurinn var ekki síðri. Hitti hann Jason litla minn eftir langa pásu í hittingi. Kíktum í tónlistarþróunarmiðstöðina að sjá fullt af sveitum ásamt Helga og Thelmu.
Það var alveg hresst. Mikið af fólki sem ég er ekki búin að hitta síðan langt langt síðan.
Aðallega þó þá Kjartan, Ragnar, og Gunna sem ertu alveg hættir að koma í heimsókn til mín.
Lödurnar voru að spila og Kingstone. Rafnar spilaði með Lödumönnum á midi borð. Stóð sig bara allveg drengurinn. Ég samt betri. Ójá
Jæja, svo var það bærinn. Bærinnbærinn. Hitti Akureyrargengið á Grandrokk. Þar voru Fræbblarnir að spila sem mér fannst endalaust fyndið.
Kvöldið fór svo í Kaffibarinn. Og vá. Djöfull var gaman. Dansaði Hel-dansi til lokunar. Kjetsaði upp með Jón Gísla, Kröstí og Guðnýju sem voru með einhverju pakki. Kaffibarinn var bestur þetta kvöld þó ég fíli hann ekkert alltaf.
Úlfur komst ekkert út. Það lá við að ég færi að sækja hann.

Allavega, Góð helgi yfirstaðin. Enn betri helgi á döfinni. Bekkjarpartý hjá tvíburunum!
Ég fíla tvíbura.
Eða.. ég fíla bara bekkinn minn. Ég elska hann. Það eru allir svo sponteiníjös.
Dæmi: Við erum stödd í jarðfræðitíma í stofu 3, Casa Christi.
Guðfinna jarðfræðikennari : Ýmsar bergtegundir myndast við. .blaaaablaa
(Valborg Sturludóttir bekkjarsystir mín stendur upp og gengur í átt að hurðinni.)
Valborg : (Tekur í hurðahúninn) "Hérna...... ÉG VIL EKKI LÁTA KLÓNA MIG!"
... og hún fer út. Og kemur ekki aftur.

Mér fannst þetta svo fyndið að ég hélt ekki aftur af mér.

ÓhófsSkrall

2004-10-26T18:36:00.000+02:00

Djöfull eru síðustu dagar búnir að vera BRJÁL. Alveg það brjál að ég varð gjörsamlega að láta það eftir mér að búa til nýja síðu fyrst að hin er öll í böl og fláræði.

Airwaves hátíðin mikla er yfirstaðin, og vá. Þvílík hátíð. Þetta var besta helgi lífs míns. Eða, ok, allavega besta helgin undanfarið.
Ég fór verulega nett og svalt af stað í öllu þessu airwaves standi. Var alltof kúl (= alltof blönk) til að kaupa mér armband þegar salan byrjaði og beið bara eftir að fá armband í hendurnar einhverja daga fyrir hátíðina. Eins og það er matað uppí mann alveg hreint.
Nú, þegar komið var í eyru ungmenna jafnt sem aldraða að armböndin væru að mælast í skornari skammtinum þá fór maður að pæla aðeins. Ég fékk mig samt ekki til að fara uppí Skífu eða tourist info til að kaupa miða, heldur var hún Hildur Kristín, bekkjarsystir og vinkona með meiru, sem bauðst til að selja mér sinn miða ásamt öðrum ( jafnt og : 2 miðar) og tók ég því rausnarlega tilboði með hressu geði.
Ég flýtti mér verulega heim eftir skóla á fimmtudeginum, enda að deyja úr eftirvæntingu; búin að bíða eftir þessari blessuðu hátíð síðan henni lauk í fyrra, með tvö geysifalleg, gulgljáandi armbönd í hægri rassvasanum. Á þessum tidspunkt voru þau það eina sem skipti máli.
Nú, kvöldið fór vel af stað, Fyrstsa stopp var; Hafnarhúsið. Ég mætti ýkt hress í mínu fínasta skemmtanapússi. Eða.. já.
Þetta kvöld var ég ásamt fríðu föruneyti, þeim Úlfi Hanssyni og Sigurði Kjartani Kristinssyni. Við skemmtum að sjálfsögðu alveg konunglega og byrjuðum á að sjá hljómsveitirnar Adem og Hood í hafnarhúsinu. Þó að indie sé eitt af mínu uppáhalds þá var þetta aðeins of mikið. En ekkert slæmt aftur á móti. Bara.. já, aðeins of mikið af því góða.
Það var svekkjandi að missa af To Rococo Rot.
En já. Slowblow stóðu sig mjög vel, betur en á Blonde Redhead fannst mér, og Four Tet var líka góður, og nýja efnið var að leggjast alveg mjög vel í flesta held ég.
Svo tók Nasa við með látum og þar varð ég viðskila við mitt fríða fylgdarlið og var þá með þeim Þorbirni og Kristínu og við sáum Úlpu performa, glæsilegir að vanda, Því næst var það Ensími. É þarf ekkert að skrifa eitthvað um þá. Þið vitið alveg hvernig þeir eru live.
Ohh núna er ég byrjuð að þræða ítarlega... Þetta gerist alltaf.
Ok, ég ætla að fara hratt yfir sögu..
Föstudagur : Rooosalegur. Akureyrarpakkið komið til borgar óttans; vantaði samt Johnny bróðir. Kat og elsku Úlfur komu þetta kvöld. Aðal showin þetta kvöldið voru Bang Gang (samt ekki eins góð og á Akureyri), Hjálmar, Kid Koala og Kimono. Hitti Orra bro í þjóðleikhúskjallaranum ásamt Lukku. Það var ekkert smá mikil stemning þar. Sátum eins og klessur þarna einhversstaðar, ég, Kat, Haraldur Leví, Heimir, Danni Eff, Rósa og enski kallinn frá englandi sem talaði ensku sem sat hliðina á mér. Talaði mikið. Hlustaði ekki.

Laugardagur : Laugardagurinn toppaði nú allt sem hægt er að komast yfir. Ég var lengi að ná mér. Skakkaföll kvöldsins voru kannski að ég missti af mjög mörgum af þessum "stóru" sveitum, á borð við The Shins og The Stills. Mér var samt ekkert í mun yfir því að hafa misst af Keane þannig að ég ætlaði ekkert að nefna það en er hér með búin að því.
Mugison, Maus, Trabant og Gusgus stóðu uppúr. Það var dansað þetta kvöld. Ójá
Ég og Andri Freyr nýttum okkur fegurð okkar, kænsku og velmegni í tveim tilfellum. Í fyrsta lagi voru teknar aragrúi af ljósmyndum af okkur þar sem okkur var stillt vandlega upp inná Gauknum. Myndirnar eiga að birtast í tímiriti í New York í grein um Airwves hátíðina. Tímaritið heitir NYLON. Mér fannst það sniðugt. Og í öðru lagi fórum við á KaffiKósí og náðum að fá okkur bjórtilboð ÞÓ að klukkan væri nú orðin ellefu OG ÞÓ við hefðum ekki aldur til. Það er svona að vera með svona frábæra útgeislun og samskiptatalent eins og við. Jáhá.
Siggi og Gunnur urðu fylgdarfólk mitt þetta kvöld til að enda með. Við beiluðum á bænum, enda var ekki hægt að fullkomna kvöldið eitthvað meir. Dönsuðum eins og villtir mohiko búar á Gusgus ásamt kallinum með stóru sígarettuna.
Röltum bara heim á leið. Ég sleit skrautið sem ég fékk á gusgus þegar það fór inní loftræstiskerfi á elliheimilinu grund. bömmer? eða ekki?

Allavega. Ég veit ekki með þessa síðu. Kannski veður hún varanleg. Kannski ekki.
Mér finnst samt "dyradottir.blogspot.com" bara verulega svalt.